Chapter III: Моето маало, Малите луѓе и Јaс

Protests against Police Brutality in Macedonia - Bitola 10.06.2011

2011-06-10T22:10:00.001+02:00

Flickr верзија
Останати фотографии од Весна Тирицовска
Видеo: 1, 2

Пишувам на блогот. Значи сум накурчена! 18+

2011-06-09T11:40:00.000+02:00

А накурчена сум дека околу мене има еден куп мочковци до 30 години кои чекаат да се вработат преку партиите (било кои и да се партии - исто лајно се сите). Ќутат како пички и се плашат дека ако го кренат гласот нема да се вработат или ќе си ја изгубат работата. Да, ќе ја изгубите! Најверојатно! Ама ќе ја изгубите ако рипнете и никој не е со Вас. Денес сите сме со Вас! Не сте сами. Денес сите треба да го кренеме гласот против “демократијата“! Денес е денот кога треба да ја воведеме “анархијата“ и да им покажеме дека не сме ретардирани. Ама дека ич не сме ретардирани. Дека ние не малтретираме и убиваме на секој чекор. Дека “анархијата“ која што сакаме да ја воведеме, треба да ни дозволи да се шетаме со рацете в џеб 24 часа низ улици и никој да не смее да ни се приближи и удира по нас само бидејќи, ете сме шетале со рацте во џеб или сме си го чепкале носот на огледало пред некој излог.
Која работа и кои пари можат да го заменат чувството да шеташ сам по улици, да си свиркаш, без панцир.. онака, по летно кошулче и ич да не се плашиш дека зад тебе има некој тигар или алфа што те демнее и те чека да си го тргниш работ од гаќите подесно и да те кутнат на земја.
Младината во Македонија мора да сфати дека не е ретардирана! Не ми се верува дека овие неколку режими последните 20 години успеаа да исфрустирираат генерации на малди луѓе. Да ги натераат да веруваат дека се толку глупави што треба да се крстат во политичка партија да им најде работа. И успеаја мамето нивно! Испраја стотици млади умови и ги убедија дека нивната ретардираност може само да биде прифатена во јавна институција со партиски амин!
НЕ, не сте и не сме ретардирани! Не можaт да избркаат 90% од нивната администрација! (и така незнаат да се снајдат и во овој број). Млади сте, ќе најдите работа. Зарем не ви е срам бре на 20 години да се плашите дека еден ден нема да најдете работа ако го кренете вашиот глас? (внимавајте, гласот што треба да се крени во овој момент не е против вашиот работодаваш - гласот е за вас и за вашата безбедбост. Тука има голема разлика!)
Кај Ви е бре духот? Со што докажувате дека сте младината на оваа земја? Со тоа дека како пички се криете и ќутите? Знаете бре дека сето ова вие што го имате денес е благодарение на тоа дека некој пред вас го кренал гласот! Вашите родители, баби и дедовци своевремено кренале глас! Зарем ќе им дозволите да се срамат од Вас? Зарем после сите борби заслужуваат мочковци како вас да им се мафтаат низ дома и да леелкаат дека државата не им дала работа? Па глупи сте бре. Да можам и да има моќ, мочковци како вас во моја фрима никогаш нема да има!!!
Стигнавме до тука бидејќи молчевме - па си добивме “демократија“!
Излезете и не се заебавајте. ВИКНЕТЕ и побарајте ги вашите права! Не бидете пички и мочковци!!!!

(Се извинувам поради вулгарностите, воглавно сум фино и мирно чупе, за кое родителите не знаат дека толку викам по “интернети“ ;))

Како имав секс на facebook (од архивата на facebook) :)

2010-05-11T16:36:00.000+02:00

Денот го започнав сосема нормално. Си ги облеков пижамите, го наместив алармот во 09:20 за да станам порано и да си прелегнам послатко, потоа си го наместив дајлинското од телевизорот одма до креветот за да можам да се рассонам со еден клик на нулата и го затворив лаптопот.
После 3-4 минути нуркање со лицето во перницата стапалата ја достигнаа нормалната температура, па морав да ги извадам чорапите и официјално да започнам со процесот на заспивање.
Сеуште лежев на левата страна. На неа никогаш не можам да заспијам. Таа ми е страната за идеи и размислување. Чудно, ама вистина е. Сите големи идеи ми идат кога лежам на лева страна. Незнам, изгледа самиот притисок на таа страна предизвикува вриење на масата... појма немам, ама доста практично е. Моментално патам од немислење во исправена состојба т.н. бланко мислење, за кое се надевам дека за брзо ќе почнам да го пополнувам.
А што се однесува до десната страна – е таму спијам!
Да преминам на главното, станав сабајлето во 9:20. Неможев да спијам поќе. Ризик ми беше. Сонвав дека сум била на шопинг со Katy Perry. Супер си поминавме. Немаше потреба да презаспивам. Си се облеков, си напрајв чај и си застанав пред компјутер. Си проверив Time.mk, popurls, flick, mail и facebook. Не ми одзеде многу време и излегов да ги земам апчињата на дедо ми од Веро.
Туку чекај, текстот беше како имав страсен секс на facebook, да..да... е па тоа си ти идиоту еден што го читаш ова. Тебе те ебам! Кој болен ум имаш што се тероризираш со моите теории на заспивање само за да стигниш до моментот кога имав секс на facebook. Не бре дете, не до сексот, само сакав да те тестирам колку реагираш на самиот збор facebook. Доволно е некој да спомни на телевизија, на улица или во такси од 15 денари facebook и одма морници ве лазат! Има некоја посебна магија зборот. Исто како на дете од 12 години тивко му спомеш “цицка“ – одма ќе го препотиш.

P.S. (пи есот ми е фетиш)
Да, ебав на facebook!

Низ...

2008-10-21T20:26:00.001+02:00

Спремајќи се за форматирање, случајно, низ секогаш уредните My Documents наидов на notepad документ за кој не се ни сеќавам како стигнал до таму...
Можеби било копирано од нет, некаде во тие кризни часови околу 03:00 кога само механички кликам без ни малку уклучен мозок.

"Во душевниот живот, како и во физичкиот, има дишење и вдишување; душата има потреба да вдишува чувства од друга душа, да ги присвои за да ги врати побогати. Без оваа убава човечка појава срцето не може да живее; тоа нема доволно воздух, страда и овенува." Не сум сигурна ама изгледа ќе да е од некој Русин :)

Можеби ми бил, барем малку, уклучен ;)

If All Movies Had Cell Phones

2008-10-09T03:01:00.001+02:00

www.domakinki.com.mk/forum/index.php

2008-10-07T23:20:00.000+02:00

Што се случува кога на жена ќе му дајш јузер и пасворТ за форум?
Прво ќе се логира, случајно ќе стигни до ова и ќе отвори своја тема.
Факт е дека поради нив мојата диплома седи во фиоката, а јас на секои 2 месеци чекам ред во “Трудо“ за сини картони. Всушност требаше секој месец ама фатив врски за на 6 месеци и административката од таму ми се развика дека како е можно јас, малда дипломирана со “шанси да се вработам“, да не одам таму и да се евидентирвам дека чекам работа :), па како казна добив на секои 2 месеци.

90210

2008-09-04T15:35:00.001+02:00

Дали ќе успее да ја врати магијата на стариот Беверли Хилс не е сигурно... Се е сменато... Мислев дека само нашите деца полуделе, но кога ќе се спореди стариот серијал и се она што се случуваше во тоа време со тинејџерите од западот и овај сега... дефинитивно овие 15 години не тапкале во место :D
Првата училишна сцена е blow job :D!... неколку минути потоа дрога...
Чудно ама до крајот на епизодата немаше секс :D.

ABCD LSD

2008-09-03T02:39:00.001+02:00

не коментирам :D

Смрт за фоторепортерите!!!!

2008-08-10T15:27:00.000+02:00

Не планирав на ваков начин да го прекршам мојот летен молк, ама и многу други работи не беа планирани последниве неколку дена, па еве, се случија.
Последното што се случи е новата педерска игра на Американците со неверојатни последици... за само 48 часа 2 000 мртви (реалната бројка би требало да биде далеку поголема). Она што најмногу ме погоди, а и редовно ме погодува во вакви моменти се новинарите. Настрана сите известувачи од местото, сите преведувачи кој што преведуваат отприлика... најголемиот грев пред се го носат фоторепортерите.
Кој бил бре тој идиот кој што мирно застанал наспроти оваа кутра жена и правел фотосесија и чекал таа да падне на земја за да ја направи и последната триумфална фотографија? Каде е она човечкото да се помогне во ваков момент... момент кој што може да спаси живот.

Зарем борбата за пари и моќ ги преминала и крајните граници на човечноста?

Сфакам местени работи... и војната е наместена... и сите овие што крварат по улици се невини статисти... но зарем мора ова да биде изведено како некое бедно нискобуџетно reality show каде што камерманите треба да снимаат и да не се мешаат во сценариото?

Youtube точка

2008-06-15T16:44:00.003+02:00

Која е подобрата функција на интернетот? Слава или информации?

Почнувајќи од кај нас и фамозната тепачка помеѓу скопјанки (не ставам линк) која триумфално беше заокружена со тема во “Пирамида“... па се до... :D искрено не знам до каде ќе тера ова, ама се надевам дека барем за скоро време бидеме почестени со некоја парламентарска оргија...

"In the future, everyone will be world-famous for 15 minutes." - Големиот Енди!

Gossip Girl here.... екс о, екс о

2008-06-11T20:18:00.004+02:00

Да признавам, почнав да гледам Gossip Girl... И знајш шо? Убо ми е...
Отсекогаш сум била потаен љубител на американските тинејџерски филмови, па и сериите нивни. Далеку од тоа дека имаат некоја уметничка вредност, далеку од тоа дека нешто сум научила (освен англискиот јазик, “хендикепирана“ од посткомунистичкиот ТВ режим)... далеку од тоа дека го почитувам американскиот интелект...
Арно, ама еве бе... за разлика од нас американците знаат да го употребат и да го одржуваат терминот "entertainment". Јебига... ќе се вадиме со тоа дека сме сиромашна земја, па како неухранет народ не сме ни креативни.

Туку тоа не ми беше муабетот, всушност не ни знам што ми беше муабетот и која би била поентата на ова, ама еве пак признавам дека во меѓувреме ја download-ирам 2 епизода од серијата и знам дека ќе биде добра. Го сакам Њујорк. Едноставно го сакам. Никогаш не сум била, ама сигурна сум дека еден ден ќе отидам таму. Ја сакам сенката на облакодерите, ги сакам жолтите такси, ги сакам сите тие малечки џез пабови... ги сакам луѓето што шетаат со чашите од Старбакс... го сакам сексот и градот :D.
И знам дека горе на поткровјето на Петтата Авенија паралелната Јас имам студио каде што ги обработувам своите фотографии под црвената светлина. Мирисот на киселина излегува од полуотворениот полу заглавен прозорец и допира до носот на младиот турчин од соседниот стан кој излегол да го испие своето утринско кафе на металните пожарникарски скали. Во позадина свири стара плоча од Janis Joplin... само малата насмевка на турчинот недостига за утрото да биде совршено. Но, добро е и вака... несовршени шуштења придружувани од совршениот вокал ја Janis Joplin испомешани со совршената црно-бела фотографија обесена на мојот несовршено испукан ѕид...
Еден ден се ќе биде поинаку. Знам. Турчинот ќе затропа на мојот прозорец, правеќи пареа од топлото кафе кое што веќе оставило трага на рамката од прозорецот и ќе ме повика надвор...

Но до тогаш, плочата ќе ги свири истите прекрасни шушкави звуци...
Но до тогаш, јас ќе гледам Gossip Girl, следејќи ги животите на неколкуте дечишта од високите Њујоркшки кругови...
Но до тогаш, ќе почекам уште 24% да се доdownload-ира 2-та епизода...

Тaking lives... taking every drop of me :)

2008-06-08T21:36:00.001+02:00

Ова ти е една од оние реклами кога зјапаш во мониторот во коса положба и полунасмевка проследена со исправени веѓи...
... и така хехехе....

Предлог капа

2008-06-06T02:23:00.002+02:00

Добро би одговарала и на маскирна облека... униформи и сл.

сТреќен ми 3-ти роденден

2008-06-01T18:36:00.003+02:00

Не дека имав некоја работа, па бев спречена да постирам, ама ете... демек се откажав од блогирањето и ОП - камбек!!! точно на денот кога пред 3 години го напишав мојот прв пост.
Затоа ова comeback-ирање им го посветувам на сите ликови кои што се најдоа низ постовите, а моментално не се меѓу нас... Но тоа не значи дека моето маало има недостиг на идиоти, “интелектуалци“ и се помеѓу... дал Госпо! :)

2008-05-16T20:08:00.001+02:00

I'm sick of it

2008-03-23T01:32:00.003+01:00

За денот на недоразбирањето

2008-03-08T02:17:00.006+01:00

Ќе пишував пост, ама некако 02:30 е... a спиењето, некако продуктивно ми изгледа во моментов, отколку да им објаснувам на жените што значи овој ден, па единствено што ми останува е да им посакам среќен 8-ми март на сите очајни жени.

Жалам, едноставно ве жалам сите вие што чекате да дојди 8-ми март и некој да ве однесе на ручек или вечера... :(

02:34 минути од американското општество

2008-03-06T00:48:00.001+01:00

Не е револуција, само онака... да споделам по којзнае кој пат :D.
Не ве принудувам да го гледате целото видео, боли. Ништо посебно не се случува на крајот :).

хехехе... ама не сакаат во NATO пустите...

Македонче, отвори си ги ушите

2008-03-01T22:46:00.004+01:00

Гнасен народ сме. То е факт! Секогаш тоа од странство е покул, а нашето е бедно. Зборувам за исклучоците. Во глобала се што примаме е далеку од квалитет и од уметност, посебно од соседите. На крај и не дека ние тоа го бараме, изгледа дека премногу ни се сервира од ѓубрето, а ние како морони без право на избор по секоја цена го прифаќаме.
Туку да не го тупам многу накратко да кажам дека глупоста што ја направивме со Тоше имаме шанси да ја поправиме. Пред некој ден случајно барајќи низ интернет да ја спуштам песната на Влатко што ја изведе на Скопјефест налетав на веб страната на Јова. На девојчето што ја пееше таа тивката и слатка песничка на истиот фестивал. Се беше супер, освен тајмингот, па изгледа и не си замина од тука со она што го очекуваше. Имам забелешка на акцентот, некако грубо звучеше песничката, што не значи дека е лош вокал.

Кога си одвоив 15 минути од моето не многу драгоцено време да преслушам три нејзини песни од нејзиниот албум, буквално се здрвив. Едноставно се прекрасни. Незнам каква слава ужива во Лондон, но ако запне, може навистина да успее. А тука треба и ние се вклучиме. Незнам како ама доколку на некој што потекнува од овде и што Македонија за смета за дом му покажеме дека стоиме зад него, не верувам дека ќе не изневери.
Официјална веб страна
Myspace

п.с.
Сеуште не ја најдов песната на Влатко

Неговото Величество - Газот

2008-02-27T22:40:00.002+01:00

Ооооо какво чувство... Повторна средба на газот и столчето.
Таа прекрасна магија која се создава од тежината на мојот газ врз столчето...
Ооох, тоој прекрасен крцкав звук на металното столче, крпено од дедо ми...
Таа прекрасна болка што се создава на моето месо од металната шипка на работ...
Ооох тие прекрасни моменти помеѓу мене и столчето....
Се она што сум денес му должам на столчето, неговата истрајност и на пријателскиот однос спрема мојот газ.

Текстот го и нудам на Oxford genie за дообработка, а на Паркети за преработка ;)

Зомби

2008-01-29T00:55:00.000+01:00

Можеби после овој пост, многумина нема да ме гледаат исто, ама јас сепак ќе си го напишам.
Знам дека не сум сама на светот. Знам дека околу мене има луѓе со свои проблеми над главите. Знам дека има луѓе што ме сакаат. Чудна работа, ама за разлика од другите свесна сум дека добивам љубов и благодарна сум на тоа. Но што е проблемот?
Проблемот е во тоа што насекаде околку мене, а и околу тебе мој драг читателу (колку мудро ми е ова :)), лебдат себични луѓе кои те осипуваат со секакви еденргии и на најразлични начини успеваат да ти го исперат мозокот и да те направат како нив - зомби кои чекаат капка сожалување!
Во ред, секој сака внимание, ама живи мајка не го мешајте сожалувањето со вниманието, а вниманието со почитта. Ако некој ве сожалува не значи дека ќе ве почитува, а уште помалку дека ќе ве сака. Единствено што може да направи е да ве сожалува уште повеќе.
Токму поради тоа што не сакам да ме сожалуваат, туку да ме сакаат онаква каква што ме чувствуваат, си ќутам. Најзакон работа! Иако сега би требало да напишам “си ќутиш, си дупиш!“, нема да напишам оти реалноста е СИ ЌУТИШ, ТЕ ДУПАТ! И то убо те дупат. Те дупат со секакви вербални алати кои што ќе им се фатат при јазик. Те дупат со врски, со дечковци, со женски, со факултети, со испити, со работа, со пари... те дупат со се што има изгледи да го имаат повторно во рака. А ние, на кои што единствениот алат за да дупиме некого едноставно исчезнал, ни останува да седиме на овај садистички црвен кревет и да ги апсорбираме камшиците...
Само до кога? До кога луѓето ќе не дупат со материјални вредонсти. До кога ќе ги слушаме за нивните маки кои биле најзаслужни за тажење.
Дали еден ден сето ова ќе престане и луѓето ќе станат благодарни на она што го имаат. Бидејќи другите тоа можеби и го немаат... и нема никогаш да се врати... никогаш нема да им биде исто...

10010111

2008-01-19T18:05:00.000+01:00

Нека не ви личи ова на самоубиствена порака ама морам да го направам.
Морам да им се заблагодарам на сите оние кои што ме научија да крадам, да фалсификувам и да download-ирам.
Е баш тоа со download-њето, никогаш не го разбрав. Кои се тие луѓе кои што така, доброволно, ставаат албуми, филмови, докулменти и видеа, чисто онака за доброто на останатите? Јас засега за 22 години успеав да ги запознам само примачите, односно на педерски - пасивните :).
Цел живот се служам со нелегални филмови и музика и им правам "штета" на големите ќуки, жими ...!, но никогаш не им се имав забалгодарено на масата луѓе кои покрај тоа што ми го направија жвотот далеку полесен и позабавен, туку слободно можам да кажам дека направија од мене "граѓанин на светот" спремен да излезе од овде и да се снајде буквално на секоја точка на планентата. Скоро ;).
Дали тие луѓе живеат во истиот свет со мене? дали и тие купуваат млеко од најблиската продавничка? дали и тие наутро се будат со звукот на алармот од мобилниот телефон? дали одат на кафе со другарите за време на викендите? дали имаат викенди? дали имаат другари и дали некогаш ги потапкале за рамо во знак на сочуство или им ја разбушавиле косата кога се зафркаваат?
... дали имаат идентитет? или едниствениот матичен број име е IP адресата од нивниот компјутер?
... дали некој од нив ме чита сега? - Благодарам!

Залутаната слика

2008-01-19T17:57:00.000+01:00

Од претходниот пост:

Да ти ибам новиот почеток

2008-01-06T18:08:00.001+01:00

Имам многу очекувања за новата година. Незнам оти, можеби навика ми е, ама обично си знам што ми е во план и како да си го остварам. Секако, си oставам место за изненадувањата, пријатни или непријатни, неможам да бирам.
Како недефиниран верник и атеист, пред се, секогаш се залагам за доброто на луѓето. Арно ама колку и да се трудам нешто да сменам, осеќам дека веќе ја губам битката. Посебно со младината. Штета. Колку беше добро она “Во младината е иднината“...
За многумина и јас сум дел од таа младина. А не сакам! Несакам да ме ставаат во ист кош со тинејџерски курви. Да да... КРУВИ! И тоа во најбуквална смисла на зборот. Во мое време барем за алкохол се даваа, сега и тие се искурназија - бараaт џус. Несакам да бидам во истиот кош и со новите “IT“ експертки кои се разбираат во сите опции од мобилните телефони (блутут, инфраред), во поново време почнаа да разликуваат и VGA од мегапикселна камера(мегапикселната е покул и поскапа. море мегапикселната е статус!), исто така се разбираат во коњски сили и кубици за ефтините увезени бемвиња. А да, морам да напоменам дека “најљубоморна“ сум кога ќе ги слушнам како разговараат на теми поврзани со културата "Ами шознам... слушам се... и македонско и српско и странско". Да не ги навредвам сега до толку, сепак има ретардирани идиотки кои понатаму "странската" музика ја делат на техно и рокерско.
Туку што ми беше муабетот...
Вчера после 2 години повторно инсталирав mirc. Ме фати носталгија.
И вака ме пречекаа:

Незнам оти, ама за моронот добив слика дека ме гледа со главата исправена нагоре и се смешка додека клима со неа, а во него бавно си мисли... како и што се изразува... бавно.. полека... "исcoolирано" :)
Многу работи се смениле... asl останало ама се друго си еба мајката. Штета, не го добив одговорот за четворките. Ако некој го знае Ве молам пишете... :)

На што да ги потрошите последните мегабајти

2007-12-28T00:38:00.000+01:00

Како прво постот важи за оние со ограничен интернет сообраќај. Тие неограничените нека седат на страна. Не се вредни за муабет - ПРЕДАВНИЦИ :).
Има уште некој ден до крајот на месецот и до крајот на годината, па затоа ќе ви предложам што забележав изминатата година и што е вредно за вашите мегабајти. Нема да ве трошам многу само некое албумче:
- Katie Melua - Pictures
- Tracey Thorn - Out of the woods
- Amy Winehouse - Back to black
Значи едно супер девојче со прекрасен вокал и прекрасна музика, една дама која очекувано ме изненади и една исто така, дама, која е најзаслужна за развојот на колумбиската економија.

Ај доста е.

Па нека ни е среќна следната година и во најмала рака на крајот од 2008 да пишувам за остаток од гигабајти.

Со надеж дека во иднина ќе ги преориентираме ваквите "гаџети" во нешто посветло. И да, војничињата од Авганистан и Ирак да ни се вратат здрави и живи и да не ги апдејтираме!

Во врска со рекламите на владата...

2007-12-17T04:09:00.001+01:00

за образованието, јазиците, компјутерите... вработувањето...

Пост во 03:10 еј ем

2007-12-15T03:10:00.001+01:00

Колку да не бидам без текст... Надвор врни снег...
А сега она другото :D

Да го признаеме Косово!!!

2007-12-09T00:18:00.000+01:00

Да бидам искрена никогаш не ни планирав да се замарам со ова прашање, барем не вака јавно, бидејќи и не сум компетентна, иако јас лично сум за независност. Причината поради која бев испровоцирана да го напишам ова е Детскиот Евросонг што се одржа денес. Се беше супер, дечињата беа ЗАКОН! Македонија освои 5-то место!!! Големите л***а да јадат :)! итн...
Арно ама еден момент толку многу ме изнервира, неможев а да не изреагирам. Ебаните ни наши браќа не нарекоја Поранешна бла бла бла Македонија. Ееееех.... брат, србин, другар.... не дека ми е гајле како би се викала оваа земја, искрено сеедно ми е, ама грев е да мачиш едно дете од 7 години да изговара толкаво име и тоа на јазик кој што не му е мајчин и име кои за прв пат го чита на идиотот. Мислев дека србите не имаат признаено како Македонија. Незнам можеби, не ни планирам да проверам, ама логично ми е да сме веќе признаени.
Е сега што ми беше муабетот со Косово. Да го признаеме Косово. Не дека не треба, баш се супер луѓе. Имав прилика неколку пати да се дружам со млади и образовани луѓе од Косово и навистина се една прекрасна младина - добра, културна и забавна. ама би било фино да ги признаеме, за инает на србија. Знам дека таму би ги болело. Во една прилика Трендо имаше спомнато дека треба да го признаеме Тајван, онака, за да ја нервираме Кина ;).
И на крај
ЧЕСТИТКИ ЗА 5-то МЕСТО!

Најгнасниот филм

2007-11-16T03:50:00.000+01:00

Е овој пат нема да youtube-ирам, туку ќе ви постирам само линк до најгнасниот филм.

Петиција: Амди Бајрам за претседател на собранието

2007-11-14T17:59:00.001+01:00

Кога веќе можеме да потпишуваме петиции за војната во Ирак, за PayPal и слични и релативно важни општествени проблеми, мислам дека веќе е време да се зафатиме за нешто посериозно и да инвестираме во Македонија и нејзиниот углед во светот. Како што веќе денес информираше А1 и останатите телевизии дека во собранието пак си играле зоолошка градина на сите ни е јасно дека “лавот“ кај и да е, ќе ја изгуби битката. Затоа, јавно и одговорно ги повикувам сите совесни граѓани да се соединат и едногласно да гласаат за Амди Бајрам за претседател на собранието. Пред се ги повикувам сите блогери да превземат нешто и да ја разбудат јавноста со постирање на барем еден пост во кој ќе го величат великанот на македонското дебатирање, говорење, дипломатирање и слични политички термини и срањa.
А за тебе Трендо, ветувам дека прва ќе ја потпишам петицијата за градење на споменик во твоја чест во пост ревулуционерна Македонија, како благодарност за следниве клипови.

STUDENTS: A CHALLENGE FOR YOU

2007-11-13T01:38:00.001+01:00

Хм...
1. Батката однекаде слушнал дека во Европа студентите понекогаш дигале револуции низ историјата. ПАМЕТНО!
2. Батката сака да биди славен. Нормално!
3. Батката е од Америка. Пак, нормално!
4. Батката знае дека Ирак и Иран се две различни држави. Мудро!
5. Батката не е свесен каде живее и колку од неговите сонародници всушност знааат каде се наоѓа Ирак. Сосема нормално!
и 6. како пи ес: Го постирам оти се потрудил. Знам дека е залудно, ама ај да не ме гризи совеста следниот пат кога ќе прочитам дека испржиле некоја зграда во Ирак.

Н.П.О.

2007-11-05T21:21:00.000+01:00

Абе човек, како недостиг на инспирација, нема да напиши пост 2 недели и на крај разочаран ќе си тргни да си испие едно топло утринско кафе на Широксокак и ова ќе го види:

Н.П.О. - Неидентификуван пешачки објект

Ако и вие го забележите истиот или сличен објект Ве молиме да го пријавите во најблиската полициска или вселенска станица.
Напомена: Не му се приближувајте поблиску од 2 метри... можеби е радиоактивен.

Пост на Perez Hilton за Тоше

2007-10-20T03:15:00.002+02:00

На почеток -Perez Hilton е еден од највлијателните блогери во моментот и слободно можам да кажам најпознатиот блогер во светот, барем засега.
Батката е хомосексуалец со латино потекло кој живее во “поранешната колонизирана држава Америка“. Нема влакна на јазикот и засега незнам дали некоја позната личност, главно од Холивудскиот џет-сет, ја има промашено.
На средина - Perez Hilton на својот блог, иако тоа скоро никогаш не го прави, му оддаде почит на Тоше. Сигурна сум дека пред тоа појма немал за Тоше и 1000% не знаел каде е Македонија. Ама пак сигурна сум дека постхумно слушнал дел од неговите песни, ниту една не ја разбрал, но уживал во чистите мелодии и единствениот вокал!
Факт е дека не ги мразам Американците, туку навистина се сочуствувам со нивната загуба - нивната I.Q. (ај кју). Жал ми е што Тоше не стигна да направи нешто за нивното образование. Нашите деца немаат простории и идеални услови за учење, но имаат мозок, кој во недостаток, за кратко време ќе стане поценет од нафтата.
На крајот - До пред 30 минути истиот тој пост за Тоше собра 646 коментари. Дел од нив наменети за Тоше и за загубата, дел како пропганда за името (нормално пак се зајадовме со влакнестите газиња на грците), а дел за фамозното американско познавање на географијата.
Искрено не ги прочитав сите, и јас сум човек, имам и други обврски ;), ама можам да ви наакам неколку коментари... онака рандом

"What the hell is up with these spanish stories?!?!? This is AMERICA perez. No one gives a fuck about these south american rejects! First RBD shithead now this?! "

"You know Macedonia is in Europe and not in Spain or anything else like that, right? You suck man."

"He looks like your typical Eastern European slimeball. Why are men from that part of the world so damn greasy?
R.I.P." (Со целата моја почит кон Тоше, ама навистина... шо прајте бе луѓе уште со гелот на косите шо свети ?)

“you stupid bitch.
MACEDONIA IS IN EUROPE. IT IS A SLAVIC COUNTRY. NOT SPANISH. it was part of the former yugoslavia.
GET A FUCKING MAP U STUPID FUCKING AMERICAN.
its people like you that are an embaressment to YOUR country.“

“Perez, an advice. If you want good Balkan music you should listen to Bijelo Dugme and Riblja Corbe. we had the best rock bands back in the 70’s and the 80’s Emina Jahovic ih shit.. You should aldo lsiten to Zeljko Joksimovic who is very talendted.. but make sure that you avoid Ceca, Dara Bubamara and Selma Bajrami… you will only end us very confudes over how something so disgusting can be do popular… and I’m so sorry… I’m from Bosnian and I always say Makedonija… never FYR or whatever… i’m used to it… and Tose was talented… he was a nice person… I’m sad because he was so young and it is a big loss for the Balkan music taht someone with actual talent died and not just fake boobs…“

хихихи.... ова ми беше најсликовито: дебела американска искомплексирана идиотка со трошки и флеки на цицките од мрсни пилешки нозе од KFC, наведната над тастатурата, со излигавена брада го пишува ова:
“marija milosevic is a SHORT,FUGLY LESBIAN COW WHOREwho won the 2007 eurovision contest.her career is already over.she won the contest cause she licked so many pussies and she still does.everybody here in MAKEDONIA GREECE WERE LAUGHING AT HER BIG FAT ASS AS WE COUDN’T REALIZE HOW THE STAGE COULD HANDLE HER TONES OF WEIGHT.THIS IS NO JOKE GUYS,THIS THING MARIJA WEIGHS ABOUT 2000 POUNDS.I’M NOT KIDDING U.GOOGLE HER NAME AND SEE FOR YOURSELVES.I THINK THAT AN ELEPHANT OR A HIPPOPOTAMUS LOOKS VERY SKINNY NEXT TO HER.TE PUTA MADRE BITCH!GO BACK TO YOUR TRAILER TRASH HOME.“
... кутрата мислела Sherifovic, ама... :)

уште еднаш пи ес
Педеро има навистина грд темплејт :D

Пост за денес, за моментот и за килограмите

2007-10-17T02:02:00.000+02:00

... Веќе легално е друг ден, што би рекле старите нов ден, нови видици, нови доживувања пред нас бла бла бла... што значи дека треба да продолжам напред и да не гледам назад. Ќе продолжам. На крај пак, тоа и ми остана. Само здрвената вилица и згрчените мускули по целото тело, за кои потсвесно се надевам дека се од студ, а не од емоциите кои што едноставно вријат внатре во мене, некако ме навраќаат на минатото. Но не на она минато пред само неколку месеци кога, незнам поради која причина се запрашав дали сум среќна и богата личност. Туку на ова сега, на последните неколку месеци вклучувајќи го и вчерашниот ден. Не сакам да се повторувам со целата на нација и да кажувам колку значел Тоше. Признавам дека ја почитивав неговата музика. Го почитував неговиот глас. Ги почитував неговите песни. Тоа го докажав и со крадењето на неговиот албум од интернет. На крај пак, популарноста и големината на некое дело треба да се цени по бројот на криминали извршени за да се стигне до него. Никогаш не би ризикувала да украдам нешто што не го сакам ;). Дури и спуштањето на албумот на radiohead ја нема таа магија, иако станува збор за веке докажани музичари. Убавината е кога нештото го добиваш нелегално!!!
Всушност и незнам зошто го почнав овај пост и која е поентата, ама еве blogger некако ми стана најдобро другарче. Да се поправам- најдобро виртуелно другарче на кое од дното на душата му ја пцујам мајката (U.S.). A за другите другарчиња, оние кои што можат да се пипнат и на кои што човек може да осети топлина безразлика колку е ладно надвор и колку ѕидови се измеѓу, ги имам доволно. И нив не им го посветувам овој пост, нив им го псоветувам целиот мој живот, бидејќи токму другарите и семејството ме направиле она што сум денес... Искрено и не знам што сум денес :), ама знам дека доколу ги немав немаше ни да постоајам, барем не како духовен водич на ова 60 и 2-3 килограмско тело кое се мачи да пишува со отпетлан патент од фармерките како последица на прејаденост :)

ај се сајнаутирам додека постот колку - толку има некоја смисла....

Janis Joplin Tribute

2007-10-04T23:12:00.001+02:00

Да ме биваше барем малку за пеење постот би изгледал поинаку. Арно ама, на светот постојат неколку покомпетентни личности кои што би направиле малку поинакво шоу од моето (пред веб камера), а да го достигнат истиот ефект и истите емоции кои што ги имам јас сега, на денот кога пред триесет и седум години згасна животот на една од најталентираните музичари воопшто - Големата Janis Joplin.
Мило ми е што во оваа прекрасна изведба, а воедно и една од најмоќните што некогаш сум ги видела, учествуваат Melissa Etheridge (прекрасна личност, една од најдобрите рокерки до сега, која е лезбејка, мајка и која преживеа рак на дојката) и Joss Stone (прекрасен вокал, симпатично девојче кое од време на време успева да издејствива добра песничка од некој продуцент давајќи со го газето, се со цел нас да не почасти со добар албум)

Voices...

2007-10-04T02:00:00.000+02:00

I don't care what God you pray to. It doesn't matter what religion you are. You don't have to pray to Jesus if you don't want to. I mean, I'm Jewish, you know? But what it comes down to is prayer. There is a God up there. I've been praying, and things have been happening. Miracles, you know? He doesn't come down here and say, "Here I am", but He sends people into my life who are spiritual and helpful. Maybe you can't take away all of the pain. But if you have peace of mind, the pain doesn't hurt so much. It doesn't matter as much. Do you hear me?

Ali Gertz died of AIDS in 1992.
She was 26 years old

Stupid in America

2007-09-26T21:45:00.001+02:00

Нема да коментирам. Ќе ве оставам да си потрошите 40 минути од вашето драгоцено време (или пак 5, доволно е) и да се почуствувате навистина попаметни.

Rap играорци

2007-09-24T00:02:00.001+02:00

Да расчистиме, не сум расист, не ја мразам таа култура ниту им ја потценувам музиката! Напротив, многу ја ценам Soul музиката и нејзината историја и начинот на кој таа еволуирала низ годините. Можам слободно да кажам дека 2Pac е еден од најдобирте поети на 20 век.
Арно ама едно нешто што најмногу ме вади од контакт се белите рапери. Па не е можно бре некој бел морон да ги има тие движења и потези и слични некои нивни “ритуали“. Нив тоа им е во гените и точка. Навистина ми е жал, посебно за нашите Џет сет личнсти од калибарот на Врчак, кои што на родителите наутро им велат “Јо“ ....ц..ц..ц... да не ми се врати на децата... ќе си ги лежам во затвор :).
Туку ај да не го дупам многу, само сакам да напоменам дека исти такви морони постојат и на другата страна...
Уживајте!

Џизс умре за да клецни!

2007-09-13T01:37:00.001+02:00

Знаев, знаев дека еден ден ќе се врати и ќе ни еби мамето на сите... :) и знаев дека ветената земја е Америка и дека ќе зборува на англиски :)
пи ес
не би требало мене да ме казни, јас само го ширам видеото :(

Shadows / Senki trailer

2007-09-05T18:11:00.001+02:00

Милчо си е Милчо, не е потребен коментар, не е ни да му држиш среќа за да добие награда... Милчо е мајстор бре! :)

Дуетот кој што ме “разнесе“

2007-09-01T15:59:00.000+02:00

Знам дека youtube е скоро семоќен, а МТВ крајно невозможна и секогаш неисцрпен извор на коментари, ама еве пак заглавив и сеуште неможам да го споделам чувстото кое што го имав изминатите неколку минути додека го гледав спотот на Лила и Александар. Пробав на сите можни начини и со сите кобинации да го пронајдам спотот од песната, но залудно... Неможам ни да го идентификувам дали е нов или стар, бидејќи квалитетот и технологијата што ја имаат МТВ способни се и на Shrek да го преувеличат и да заличи на руски краткометражен анимиран филм од комунизмот.
Во продолжение ви приложувам слика за да ви докажам дека не лажам и дека навистина постоел дует помеѓу нив, а за тие што не им е гајле дали лажам или не - нека го д ___ат на “ликовите“ :).

пи ес
ве молам, доколку некој го начека спотот нека ми го испрати некако :) или нека ми пушти линк.

Атеистот и Господ... и љубовта

2007-08-29T02:27:00.000+02:00

Сакам да верувам дека има нешто над мене, дека некој ги следи моите постапки... дека некој еден ден ќе ме казни за нив... а доколку не ме казни, да ме смести заедно со оние кои што прерано заминале од мојот живот.

Сакам, навистина сакам, да е вистина сето она за што зборуваат луѓето околу мене. Посакувам никогаш да не отидев на училиште, никогаш да немав час по биологија и физика и НИКОГАШ да не го видев последното издишување на дедо ми пред мене. Се претходно ми беше 50:50, секогаш кога се плашев се надевав дека има нешто што ќе ми помогне и секогаш кога ќе направев нешто „неморално“ некој би ме казнил. Но од тој момент сите мои присуства на училиште и сите часови по биологија испаднаа дека се реланост – човекот е материја, организам... донекаде и машина, и ништо повеќе! Тој ден престанав да верувам... и не се плашев, ниту пак размислував дека нешто ќе ме казни поради мојата одлука. Така и останав.

И сега не верувам... а, и не се плашам... само посакувам да верував. Сакам да верувам дека сега над мене стои ангелчето, кое пред некое време прерано одлета од мојот живот, и ми се смешка со подзинатото усте и замижаните очиња како што секогаш правеше кога ќе згрешеше нешто и се обидуваше да се извечи... и секогаш се извлекуваше. Никој неможеше против таа насмевка. Сакам да верувам дека таа насмевка беше потребна во некој друг свет. Дека таму имало премногу тажни луѓе кои очајно барале некој да им донесе радост. Сакам да верувам дека сега сите таму се весели. Дека сите имаат насмевка на лицата... Затоа што и покрај се јас сеуште ја имам. Иако животот за една секунда ми се промени засекогаш, и многу работи кои претходно многу ми значеле сега не вредат баш ништо, сеуште во мене го носам споменот на една личност која беше присутна тука само 7 години, а која во мене всади љубов доволна да ми даде сила да живеам и да ја пренесам таа љубов и на следните генерации заедно со споменот за девојчето кое ја имаше најпрекрасната насмевка.

Верувам во духови, но не во оние што личат на чад, туку во духовите кои ги носиме во нас, а ги претставуваат сите спомени кои што ги имаме и ги предаваме на следните генерации... тоа никогаш не умира... тоа се пренесува од генерација на генерација... само така може да се постигне безсмртност... а сето она што не тера да го почуствуваме и пренесеме е Љубовта!

Ванземаљско задоволство

2007-08-27T03:14:00.000+02:00

Во продолжение некако ми се поклопува постот на Bi.

3-Iron

2007-08-25T04:02:00.001+02:00

Сакав да напишам нешто за да го пофалам филмот, ама некако не ми идат зборови. Го имам гледано повеќе пати и ќе го гледам уште многу пати. Всушност, филмот е од оние кои што се изнајмуваат, се гледаат, се копираат, се купува посебна кутија во која што се чува, се прави омот на принтерот и се става на полицата заедно со неколкуте филмови кои што никогаш не стануваат досадни. Во меѓувреме работиш на тоа да им го препорачаш на сите кои што ги сметаш за вистински филмски гледачи и се помируваш со фактот дека нема да ти го земат и да го гледаат бидејќи не им се допаѓа твојот “беден“ опис.
Во секој случај, еве ви го trailer-от и уживајте! Филмот има нешто во него, има некоја топлина која ни ја сервира од почетокот до крајот, проследена со прекрасна фотографија која што ги заменува сите зборови... буквално сите!

Нов пост... по незнам кој пат

2007-08-22T03:57:00.000+02:00

Знам, треба да се срамам поради ова, што немам свој сопствен блогерски идентитет и во последните 3 години октако “активно“ се занимавам со блогерството (колку само новинарски звучи ова) имам зафатено во повеќе насоки од кои ниту една не сум ја доодила докрај. А и незнам каков и би бил крајот.
Во прво време пишував за моето маало, за моите комшии, за приказните и легендите кои што ме опкружуваат. Потоа, откако ја преживеав голготата со недостигот на интернет, односно недостиг на интернет за мене секогаш ќе има, па подобро би било кога би се изразила: откако го преживеав најтупавиот и најотсечениот период во мојот живот, се проширив и поцнав да дејствувам поопшто, за на крај сега, да се посветам на мојата “глобалност“. Време беше да ставам точка. Секогаш имам проблеми со ставањето на точките. Незнам зошто, ама запирките ми се најпријатни... најмногу си се разбирам со нив, баш се супер, никогаш не ми ја сечат мислата, само ме успоруваат и ми даваат елан да продолжам со тоа што сум го почнала... и како што гледам постот, како и секој пост пишуван во 04:30, губи од својата вредност, па затоа се исклучувам и продолжувам некој нареден посвеж ден.

На крај пак, постот можев да го крстам “запирка“ :)

Поздрав од Африка

2007-08-02T16:17:00.001+02:00

И ај не ги сакај после

Битола гори!...

2007-07-23T23:44:00.000+02:00

Слики од Германски гробишта... Ги пеплоса огнот уште еднаш германците...

2007-07-15T15:52:00.001+02:00

Rolling Stones in Montenegro 09.07.2007

2007-07-15T15:51:00.001+02:00

I guess I was too dump when I let myself not to be here...
I'll be sorry about that all of my life.

Веројатно “Новинар“... од “Вечер“

2007-07-10T15:50:00.001+02:00

Добро бре... има некоја виша сила која што можи да им го одземе брендот - наречен “Вечер“ од мороните кои што управуваат со него?
Дали ќе се извинам за МОРОНИТЕ? НЕ!!! жими мајка НЕ СЕ ИЗВИНУВАМ!
Од она што го знам од мала дека на времето функционирале неколку “фини“ весници меѓу кои Нова Македонија и Вечер, ама денес ова со Вечер и со вестите во него навистна ја претерале... слободно можам да го споредам со турбо фолк литературата што ја читаат, за жал, голем процент од македонците.
Незнам што да напишам за да доловам, само знам дека новинарот е совршен модел за истрашување за докторат за некој психијатар.... барм некој ќе има добивка од него.
еве го подолу веројатниот момент:

Мештани од населбата велат дека до несреќата дошло поради невнимание. Девојчето, наводно, излегло пред автомобилот кој се движел со мала брзина и ги подигнало рацете, веројатно да се пошегува со својата сосетка за да го застане автомобилот. Но 26-годишната Г.Б., која го управувала возилото, наместо на кочницата, притиснала на педалата за гас. (М. П.)

Дали тој морон од новинар или како уште да го наречам помислил на семејството на девојчето, а и на тоа дека на местото на настанот имало доволно мештани, како што тој пишува, и како и тие би се чувствувале кога некој преку медиум халуцинира дека интервјуирал некој сведок.
Како личност која беше на местото на настанот, се се одвиваше сосема поинаку, и беше далеку од пародија на хорор филм. Или на крај нека напишеше дека во Битола седумгодишно девојче се самоубило поради една четворка, можеби ќе привлечеше повеќе читатели.
Ах... дали бре тој ______ заслужува и со иницијали да се потпише под некој текст....

Macedonia is Greece

2007-06-18T01:35:00.001+02:00

Е значи од газот ќе си каснат! Незнат шо поќе да напрат... Свесни се дека убо ги дупиме во црните влакнести газинња... ц....ц....ц....
Понекогаш и ми е жал за нив... кога би била вистинска “олимписка божица“ и јас би си каснала!

Dawson's Creek opening theme [6th]

2007-06-17T19:35:00.001+02:00

кога веќе правам ретроспектива на изминатите 22 години и на настаните кои што колку-толку влијаеле на мене, неизбежно е а да не ја споменам мојата серија на тинејџерството Dawson's Creek. Иако ниедна наша ебана телевизиска куќа не ги откули правата за да ја емитува (демек во тоа време нешто купуваа), си најдов начин да си гледам на грчка телевизија и да си го исчеличам англискиот ;)

Откако на Земјата се роди новиот ангел...

2007-06-17T01:05:00.000+02:00

има скоро 22 години од тогаш...
поинаку е... подобро е...
море поинаку е...
...ги снема тапираните фризури на мајка ми, на стрина ми и на вујна ми... тетка ми од секогш си е класика. Едно време ги снема и долгите шарени кошули со поткренати раменици со колан на половината и тесните хеланки, кои за жал еве ги пак се мафтат низ Корзо. ЗОШТО?
Ги снема и џигериците кај мажите... ама ајде де, еве ги уште се мафтаат зад ушите на “мажите“. Грозно. Би го поздравила искоренувањето на Пино Силвестре! а на тие уште 2-3ца што се шлакаат со залихите од ’89 треба да им се одземе правото на глас на било кои избори. Македонија се стреми за напред!!!
Реното 4 веќе е во топилница заедно со сите спомени за слатките моменти со вкусот на чоколадата “Волим те“ и “Само ти“... ги има и сега ама го нема Реното. Го заменаа со кола со радио со це де и вуфер во бажникот. А за тоа што се јади во денешните коли неможам со точност да кажам. Јас лично јадам се што како за помошно средство не му е потребна лажица. А радиото е сеуште без це де... уживам во магијата на радио програмата, има нешто во тоа што никогаш неможе да се одземе.
Полека исчезнува вистинскта музика, плочите веќе ги испративме во историјата. Има обиди на одделни компании да ги вратат, ама шо кур ми се кога се дигитално изнашминакни... Rolling Stones на 128kbps или на 192 или на 360kbps? Сакам да ми шушка... а и да шушка кај да ја шушкам? Ај јас стариот stereo system го користам како масичка до креветот за да ги оставам фотокопираните учебници за да мисли мајка ми дека сум учела и сум заспала. А овие останатите искомплексирани дечишта на последиот бран селани? на shockwave дивидито со сараундот ќе ги слушаат?

Ми се приспа... ќе продолжам за некој ден... 22 не се малку иако младо и свежо се осеќам :)

а да... ќе ја заборавев Династија

Јуни... лето господово 2007

2007-06-11T01:45:00.000+02:00

Само да потсетам дека сеуште постојат луѓе што упорно тврдат дека Adobe Photoshop и Powe Point се едно исто и дека чудото “печатење од CD“ е возможно...
За сите останати Street view на Google maps. Иако засега се достапни само неколку од градовите на американците, сепак шетањето низ ценатрот на Њујорк е доволно за загревање.

Најдобрата македонска печалбарска поезија

2007-05-14T15:58:00.000+02:00

Не, не е Т’гата...

Kolbasi so Graf

Are Good for the Heart,
The more you eat
The more you Fart.

The more you Fart
The Better you Feel,
So lets have kolbasi so graf with every Meal

Авторот е непознат, а од она што го знам од наставничкката до 4-то одделение, дека доколку црешата е во ливадата, а ливадата е ничија тогаш и црешата е ничија... слободно можам да кажам дека песната е народна.
Ама не македонска народна!!!
Македонско-дијаспорска народна песна!!!

Светото тројство

2007-04-27T01:05:00.000+02:00

На папката со овие слики налетав сосема случајно кога мојата флеш меморија ја дадов на користење...

Личноста која што се радваше со неа е 16 годишник :(.

Поддршка за педерите

2007-04-20T15:17:00.000+02:00

Штотуку го прочтав постот на Сатаниел за педерите. Незнам дали дечкото е навистина педер или е хуман, па застанал да ги брани педерите, ама баш е супер. Не дека имам некои склоности кон хомосексуалците, на крај пак, воопшто не ми е интересно некое суштество кое што ги има скоро истите “делови“ како и јас. Така да, сосема си имам расчистено со тие работи.

Работата е во тоа што, со нашите глупави размислувања и постапки, демек го штитиме општеството од “небожји работи“, самите си ги ебаваме животите. Зошто да не им дозволиме на луѓето слободно да си ја избираат сексуалната ориентација? Зошто родителите не си ги прифатат децата онакви какви што се? Зошто да се срамат? Мислам дека многу подобро е да знаеш дека син ти е педер пред да се жени, отколку да дознаеш дека откако начукал 2-3 деца, од кои едното е веќе средношколец, го фатиле колегите од работа како го кова колегата. Па сега покрај, половина град што ќе ве заебава како фамилија, ќе ви се приклучи уште едно средно училиште, па и внучето ќе ви го заебаваат... НАПРВЕТЕ ГО ОВА ЗА ВНУЦИТЕ! НА НИВ Е СВЕТОТ! Барем вие така велите.

Факт е дека 10 % од популацијата на земјата се родени со тој некој ген или нешто такво, што ги прави да ги привлекува ист пол. ФАКТ! колку и да се криеме, колку и да го негираме тоа, нема бегање - ФАКТ Е! мораме да се помириме со тоа. Не го оправдувам тоа, нормално дека не е во ред за универзумот, се намалува наталитет и сл... Ама пак, и ова не го бидува. Имам скоро 22 години, иако сеуште финкционирам како едика :), утре - другиден (што вели баба ми) ќе се мажам. па луѓе, и на мене како и на секое нормален човек би му било тешко да трпи неверства. И сега, ако го трефнам принцот да ми биди од тие 10%, кои што цел живот се криеле од општеството, и морале да се женат, бидејќи “така треба“? Дали вреди поради наште глупави и себични постапки што ги негираме тие луѓе потоа ние да страдаме? дали треба да се се сомневаме во сите? дали треба мајка ми да се сомнева во татко ми дека тој со колегата има некоја интимна врска, или ај обратно...? дали секогаш кога ќе го испратам мојот иден споруг на деловен пат (демек обавезно ќе биди успешен човек :)) треба да се палашам дека тој ме изневерува со шоферот? па дајте бре... ја убивате “романтиката“ со овие постапки! жените треба да се плашат од сектретарките на пример, а не од шоферите. А и мажите исто, знам дека фантазијата со две жени се слатка, ама верувам дека и нив неверството со било кое и било каково човечко суштество би и болело.

Да им посакаме на хомосексуалците слобода, за да се ослободиме и ние!

Пост без никаква вредност

2007-04-15T02:34:00.000+02:00

Ете и јас да им се придружам на онаа група на “блогери“ кои што на моменти немаат инспирација, ама чувствуваат одговорност дека треба да се пише нешто на блогот. па еве...

п.с. многу полошо би било доколку ја расажам следната епизода на Волшебнички

Реклама за 386-ката

2007-04-04T01:10:00.000+02:00

Секоја чест, навистина...
за креативноста...
за актерската екипа...
за музиката...
за порно шмекот...
за Windows-от!!!
386-ката

Се извинувам ама youtube очигледно ме мрази :)

Ima lek be za kutrite?

2007-03-28T02:05:00.001+02:00

Vidi gi be ovie moronite... PAK! Vo 23451235991756 navrati sum pisuvala i sum ja dokazuvala tezata deka se najglupata nacija... ama sega navistina ja preteraa...

Ja urale bre "zajdi, zajdi"!!!

ama pak zadovolstvoto koga znaes deka nekoj "podmustak" te postova mnogu ja rani dusickata...

Aj Esma ja prekutivme nekako, ama ova gi pomina site granici. Pa dobro bre... trosat Ooooogromna suma na pari i vreme za da napravat nesto kvalitetno, i ne se somnevam vo toa voopsto sudejki spored Trailer-ot, ama 4 dolari nemozea da gi vlozat vo eden obicen makednoski ucebnik i da proctaat koj so e i od kade e.... (do tolku da nemase nekoe pecalbarce na setot?)
ama aj ke mu go prostime to... elena rekla "prosti im boze, glupavi se" ... i bog im prostil, so da pravi, go imaat Google, mora da se lizi oti ke go lociraat i nego.

Vidi be... ni 10 reda ne sum napisala a veke mi krcka biroto od silata so ja primenuvam vrz tastaturata... lele kolku sum besna... ah kolku ja sakam taa ocajna viza za amerika... samo kolku da im se prosetam so bela XL maica niz Time Square na koja na predniot del ke ima slika od Bin Laden a nazad ke psi "kill them all"

vo prodolzenie:

Does anyone have lyrics to the song "Message for the Queen"? (from Katy in Maryland)

The lyrics of "Message for the Queen" are:

"Zaidi mi zaidi yasno slantze,
che da izgree mesechinka,
che si imam purvo libe
pokaneno, kalesano.
Doidi mi, doidi, purvo libe,
dorde ne sme vecheriali,
vecgeriali, hleb dignali,
hleb dignali i legnali.
Doidi mi doidi, purvo libe."

(thanks to Stefan, Bulgaria)

BUGARITE KE GI EBIME VO DRUGA PRILIKA! VETUVAM!!!!
vsicki, do eden.... !

Абе...

2007-03-25T23:52:00.000+02:00

Ебати живото ебати... Да се немало среќа да се користи интернет ко секој нормален чоек... доста заглавив со ADSL-от и плаќам по 1300 денари за ебани 862 мегабајти, сега и youtube неможам да го користам kо останатите милиони сурфачи низ сватот, па ќе морам вака да ви ги прикажувам клипчињата ... РЕЗИЛ!

пи ес
јас бев без коментар за првиот клип, ако некој сака да искоментира слободно нека се послужи со коментарите под постот
ајт сеа со задравје....

Ебати...

Поемата која ја читам секое утро

2007-03-24T10:51:00.001+01:00

[IF]

If you can keep your head when all about you
Are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you
But make allowance for their doubting too,
If you can wait and not be tired by waiting,
Or being lied about, don't deal in lies,
Or being hated, don't give way to hating,
And yet don't look too good, nor talk too wise:
If you can dream--and not make dreams your master,
If you can think--and not make thoughts your aim;
If you can meet with Triumph and Disaster
And treat those two impostors just the same;
If you can bear to hear the truth you've spoken
Twisted by knaves to make a trap for fools,
Or watch the things you gave your life to, broken,
And stoop and build 'em up with worn-out tools:
If you can make one heap of all your winnings
And risk it all on one turn of pitch-and-toss,
And lose, and start again at your beginnings
And never breath a word about your loss;
If you can force your heart and nerve and sinew
To serve your turn long after they are gone,
And so hold on when there is nothing in you
Except the Will which says to them: "Hold on!"
If you can talk with crowds and keep your virtue,
Or walk with kings--nor lose the common touch,
If neither foes nor loving friends can hurt you;
If all men count with you, but none too much,
If you can fill the unforgiving minute
With sixty seconds' worth of distance run,
Yours is the Earth and everything that's in it,
And--which is more--you'll be a Man, my son!

--Rudyard Kipling

Мој предлог за “тепање“ 15 минути

2007-03-17T16:47:00.000+01:00

Фала бе Ania... :), незнам како си го пронашла ова "пис оф арт“, како што би го нарекол некој наш интелектуалец кој што се обидува да користи “стручни“ поими, ама баш супер си ги поминав овие 15 минути додека си го пиев кафето.

Read my VisualDNA™ Get your own VisualDNA™

Не сум достојна за IT коментари ама ако ова е дел од web 2.0 тогаш да им посакаме добредојде на новата генерација на сурфачи ;)

Браво за дечкото со осет за музика

2007-03-12T22:21:00.000+01:00

Конечно по македонскиот блогерски простор да начекам нешто ново, квалитетно и ЗДРАВО. Веќе 2 години дремам над компјуерт и читам блогови ама до сега најмногу 10 ми завршиле во bookmarks. Па чудна работа, тие тогаш (на времето) што се појавија и толку... ретко нешто паметно да излези :). Еве во последно време им пуштам рака на Кнсис и Џам, а и ништо помалку не е и моето “откритие на денот“ кој доста добро ме изненади со изборот на музика и ме натера уште поќе да си карам мајката за ебениот адсл од 512 мб кој ќе треба да го трпам уште едена и пол година.
Ама ако, на светот има уште неколку луѓе кои што сакаат да ми помогнат и колку - толку ме одржуваат во форма.
Првата категорија на луѓе, која до сега брои ЗА ЖАЛ еден член е Наде - која несебично ми ги задоволува скоро сите желби изразени во mb (мегабајти) и е главниот виновник за создавањето на овај блог, кој со текот на времето се надевам дека ќе премини во култен :).
Втората категорија е оние луѓе кои што се трудат околу мене ама сеуште за нив сум во втор план
И третата категорија се луѓе наречени надеж ;) - Драги и Гордана... за нивната добрина планирам да пишувам за скоро
Но мојата папка со добри луѓе е секогаш отворена, посебно кон оние кои би ми подариле некој мегабајт на ЦЕ ДЕ :). Значи со еден збор можам себе си слободно да си се наречам Дигитална курва :)

Колку се глупи американците

2007-03-10T18:34:00.000+01:00

Е навистина се најголемите морони во историјата на човештвото. Не треба многу да се истражува за да се поврди тезата дека се најглупавата нација, доволно е да се види од сликата каде што така уууубаво им е објаснето колку е длабока дупката во Guatemala City.
Па чудна работа... глупави се, ама на еден доста симпатичен начин. Имаат неверојатна креативност кога е во прашање нивната глупавост, а и ефективни се. Колку и да се глупави, сепак 90% од американците, преку овај пример би имале претстава колку е длабока дупката :)

Еве ја сликата

А подолу ви го копирам текстот од блогот на Џам

Не се работи за космичка црна дупка. Оваа црна дупка е предизвикана од човекот. Како што пренесува National Geographic, се работи за импозантна црна дупка од околу 100 метри во длабочина. Дупката од предградието на Guatemala City баботи, од адските длабочини мрмори водата и лесниот ветер ја носи миризбата на канализација. И како што велат учените глави, за да се создаде црната дупка потребни се одредени природни предуслови, како поплавување на гипсена или солена почва, но условите се потполни ако имаме обилно натопување со лајна. Така да, по мене, клучен елемент е срањето. Ако се согласиме дека кај нас имаме развиена сераторска мрежа и пракса, како кај надлежните така и кај пошироката популација, тогаш опасноста од појавата на домашни црни дупки е тука, под нас. Заборавете на земјотресите и климатските промени, ние имаме проблем со канализационите црни дупки. Ако канализацијата излезе од форма тогаш ни преостанува само надежта во составот на земјата под нашите нозе. Меѓутоа познавајќи ја ph вредноста на срањето од надлежните и обилниот анален излив на скриени фрустрации од граѓанството кој секојдневно се истура во канализацијата може да претпоставам дека се изгледни шансите срањето да одработи понекоја црна дупка на наше тло. Дека срањето е сериозен проблем поткрепа може да најдеме и во историските податоци од римско време. Еден од симптомите на пропаѓањето на Римската Империјата беше и неканализираното срање. Срањето е феномен кој треба да се истражува, но неподносливото б‘здење ме одбива од посочениот феномен. Како и повеќето редовни корисници на канализационата мрежа, овде пуштам вода и бидејќи навремено ги подмирувам сметките оставам на соодветно опремените надлежни институции и тендерски избраниот приватен сектор да се позанимаваат со феноменот и мојата нередовна столица.

Дожд во Битола

2007-03-10T14:36:00.000+01:00

Една мала приказна од Широк Сокак...

...

2007-03-08T16:06:00.000+01:00

Денес не славам! и овај пост не го посветувам на жената! Нема потреба... не се осеќам дека сум дискриминирана и дека ми е скратено некое право, освен тоа што комшиите би ме гледале поинаку ако возам такси...

Сепак ќе бидам фер и ќе им го посветам постот на сите оние жени кои колку толку со пот (буквално) го заработуваат своето место во општеството - жените од блискиот исток, африка и азија!

Не ми носи душата да им го честитам на македонките кои цела година живеат за 8-ми март и чекаат некој да ги части или да им купи цвеќе. Нештото е најслатко кога е подарено од срце, и кога не е 8-ми март или Св. Валентин. Според мене тие се двата најлицемерни празници!

За Скопље со лубов

2007-03-07T14:02:00.000+01:00

Супер е то шо си ги дупиме грците за името како шо сакаме и јас сум навистина горда поради тоа... жими сфе...
Само некако републиката наречена Скопје од премногу лобирања низ светот за името Македонија заборавила да си го среди прво нејзиното име

google maps

Macedonia

Мое сочуство,
Елена од Битола

Со љубов и како знак на благодарност

2007-03-01T23:24:00.000+01:00

Оваа слика им ја посветувам на сите професори!
Од срце...
Тука би одговарало “И од газ“ ама ќе го поправам во ВО ГАЗ! и пак ќе напишам ВО ГАЗ!!!...
И со сета должна почит кон оние професори кои би уживале...

Важи за сите универзитети... иако основната намера беше за битолскиот универзитет.

Дозволено и понатамошно копирање за исти или сични намери (поздрави). Верувајте професорите тоа го сакаат!!!

Без коментар

2007-02-24T17:17:00.000+01:00

Или пак вие коментирајте... јас навистина неможам.

Изгледа станувам зависна од print screen

Виза за Австралија

2007-02-23T15:19:00.000+01:00

Знам дека постојат договорени бракови ама мислев дека тоа е за луѓето кои што живеат малку поназад од нас.
Еве ви пример дека доколку се измеша минатото со иднината би се добила доста брилијантна сегашност ;) :

Ова е print screen од мојот монитор

пи ес
ни сликата ни муабетот не се тазе... се гледа од датата

Fuckin Americans

2007-02-22T00:48:00.000+01:00

Ќе се обидам постот да го напишам без многу да го користам backspace.
Во последно време доста време поминував низ македноските блогчиња и обично си ги читкав постовите на македонската младина, или шознам таму... и тие постарите, всушност и не ме интересира кој колку години, важно ми беше до кај сме и што мислиме за нашето општество. Тука ќе ги спомнам постовите на Букарски, Кнсис, Џам... па и Анти итн... И незнам дали правилно заклучувам ама по се изгледа дека сите мислат едно... а тоа е дека живееме во тотален хаос... Дека никој не не сака, дека незнеме да се организираме за ништо (ни за евровизија :) ), дека нашата држава ништо не можи да ни овозможи, дека за тоа и ние сме малку криви ама воглавно секогаш повиновен е тој до нас, дека напикани сме во оваа бедна земја и освен во турција, србија, полска, кина и уште неколку држави неможеме ни да помислиме да одиме, односно дека пасошот не ни чини (не е југословенскиот :D)...
И така сурфајќи низ глобалната мрежа :) налетав на еден блог кој го води американски државјанин кој моментално е на некоја мисија во Судан преку некое НВО. Се беше супер додека ги читкав импресиите на батката се до моментот кога го прочитав ова:

After 6 months straight in Darfur (stupid American travel restrictions…why can’t I be Swiss, everyone loves the Swiss) I finally got a much needed break. To be honest it was a bit of an anticlimatical moment. During the 6 months, I sat anxiously waiting for news of the travel restrictions being lifted…and then one night over dinner a friend from USAID casually mentioned that I was free to move again. I was expecting fireworks and parades…all I got was a pat on the back and a valid travel pass (which in my mind was the most valuable thing in the world at that point).

Хихихихи..... Знаев дека и тие некаде, на некој точка од земјината топка не вредат ама баш ич. Додуша и не ни вредат многу... Иако за многумина Америка е животен сон, вервајте дека не е се како што изгледа. Нема да гњавам многу со тоа да ви објаснувам работи кои на сите ви се добро познати, посебно не за тоа дека американците се ДЕФИНИТИВНО НАЈГЛУПАТА И НАЈДЕБЕЛАТА НАЦИЈА со 50 милиони жители кои живеат под работ на егзистенцијата, далеку посиромашно од нас, и со 32 милиони (незнам колку е точна оваа информација) бездомници. Од 260-270 милиони вкупно... богами... многу е. Катрина ни овозможи да ја видиме вистинската Америка! Ураганот не го соголи само Њу Орлеанс, туку и целото труло американско општество.

Најинтересно е што сега и ја изгубив смислата на постот, незнам ни во која насока да продолжам да пишувам... а ми се пишува уште... посебно за Америка, :) земја далечна.

Не сум била никогаш во САД, освен ако го бројам тој еден чекор што го направив на границата над Нијагара кога се обидував да побарам влез за Д Стејтс и кога чичкото од таму, дебел, кој беше видно истоштен од жештината ми рече да одам до него... и така намерно или ненамерно со тоа што ја преминав жолтата линија, иста како оние од банките кои многумина од нас и не ги гледаат, им влегов во ебената држава :) и им се задржав скоро 5 минути. Значи можам да се фалам дека сум била во САД :). Никогаш нема да си простам што имав шанса и не им плукнав. Немораше да биди онака ’ркање со шлајм, ама да се излигаев до долу можеби ќе успеев... 160цм па и не се толку голем пат за една лигајца.

Безразлика дали сум била или не им ја мразам државата... а и голем број од популацијата. Ама како бре да ги сакам? Тотални идиоти се! Почнувајќи од идиотските тинејџерски филмови до Еминем, како најдобар пример дека нешто не е во ред со таа нација. Не велам дека има фини работи, да не ги заборавам Microsoft и Google кои на некој начин видно го сменија светот, а и други проекти и поединци кои не им се за фрлање. Еве јавно кажувам дека не сум симпатизер на американците ама би сакала да отидам таму, НЕ ДА ЖИВЕАМ (ова важи за вработените во амбасадата), туку да одам и да прошетам, да го видам New York, San Francisco, New Orleans па и Vegas, .... навистина има места што треба да се посетат и потоа да се врати дома! Никогаш не би школувала мое дете таму. Никогаш...

Родители... и како да дознаете дека ве сакаат

2007-02-14T00:49:00.000+01:00

Дел I: Во продавница за компјутери

Ликови: Идиотот (јас, ти и сл.)
Мајка/Татко, а скоро секогаш и двата
Комшија, колега од работа, зет за сестра на кумот (наставник по информатика), вујко кој има компјутер во колонијалот, братучеда која во основно имала 5-ка по информатика, сега 20 и кусур години и работи во козметички салон, и многу други примери на луѓе со кои треба да се консултира во врска со IT (ај ти) :).
И секако, кутриот продавач на компјутери, кој за да го извади лебот секојдневно (ова до некаде треба да е позитивно, се надевам) се соочува со голем број на... сега не ми текнува, ама до крајот на постот се надевам дека ќе “создадам“ соодветен збор.

FAQ (...конечно добив шанса да го напишам и FAQ :-)):

M/T: Значи за тие пари ги добиваме сите делови?
П: Пааа... да. Мониторот, Ќуќиштето (централната единица по школски), тастатура и маус.
М/Т: А оние едни како мрежи што се... незнам како се викаат, ги има на компјутерите на шалтерите...
П: Па нема потреба од нив оти сега новите монитори сите се со вградена заштита.

М/Т: А црните компјутери се побрзи?
П: Не... не мора да значи... всушност убавината на компјутерот е зад пластиката... Сега ваше е каква боја ќе одберите.
М(кон таткото): Нека биди црн... Николче на Донка од работа има црн и со сите петки е.

М/Т: Која е раликата помеѓу обичните и танки монитори? (многупати нарекувани компјутери)
П: Има голема разлика. Тие танките се друга технологија. Не зрачат, сега зависи од цената, ама имаат и подобри бои, подобар агол на гледање...

М/Т: Аха... ама тој помалку бери од обичниот така?
П: (после далабоко дишење).... Пф.... не... не... се што гледате на мониторот доаѓа од куќиштето. Значи не треба да се грижите за тоа... Ваше е според буџетот или според просторот да се одлучите каков ќе земете.

М/Т: А како да знаеме колку бери компјутерот во него?
П: Се што треба да се сними или да се внеси во компјутерот се снима во хард дискот. Тој е таа меморија што ги бери податоците.

М/Т: Со овај компјутер ќе можиме да зборуваме и да се гледаме со роднините во странство?
П: Да...да.... со оваа конфигурација ќе можете само да се слушате, ама ако го порачате денес од нас имате подарок и камера за да се гледате. :-)

сите ликови се случајни, до нив сум стигнала сосема случајно и низ случајни разговори.

101 (сто и првиот) пост

2007-02-11T01:45:00.000+01:00

За глупите

2007-02-10T12:45:00.000+01:00

If u are able to get up in the morning, to wash your face, brush your teeth, get dress, lock the door and remember that u did it... you are not stupid. And you don’t have to think that you are stupid. Be sure that the people are laying you, especially those who are trying directly or indirectly explain to you that you are stupid. And you lie yourself if you think that you are stupid, because you need to understand those who are trying to tell you that.

If there is something that u cannot understand, if u feel mentally inferior, and if you care about the world problems you can’t be stupid because you think about this problems and you know that they exist. Never try to think that its your fault if u don’t understand something, and never try to think that the one who is talking to u is better than u. There are people who want to manipulate with you.

And when ur not sure that u’re right, hold on tight to your opinion. You can change your opinions only when you are sure that you are wrong. None of us is always right, even those you think that are the best in their specific areas – there is no such thing like “perfectly smart person”. Lets try to be realistic – perfection doesn’t exist.

You can talk about everything, u can discuss about everything and you must search for the proof... and for the truth. There are no universal truths given once for all the time. Everything must be checked.

So, at the end, be self confident. No one knows better than you do. We are all, thanks God, intelligent. Some of us more, some are less. If you don’t get anything, ask someone to explain you, even when u look funny to the others. Its better to look stupid to everyone and understand what u didn’t know, rather than to look smart, but deep down inside you are an idiot.

Don’t think you are stupid just reading this lines. You should try to understand what I’m truing to tell you. Try to see beyond words and beyond sentences. Because there is a language that is between these words.

Другарче - педерче

2007-02-09T00:15:00.000+01:00

Оваа е листата на некои од личностите на кои најмногу им се восхитувам и најмногу ги почитувам:
- Andy Worhol
- George Michael
- Scisor sisters (машкиот дел од бендот)

- и нормално човекот кој што вреди колку сите овие заедно и уште многу - Freddie Mercury!

Заедничкото за сите овие се надевам дека го сфативте....

Ех, колку само сакам да имам другарче - педерче. Така едно, нежно, слабичко, со нежни и неконтролирани движења на дланктите и кое сите мои другарки ќе ги вика “сестри“. Знам дека некој ќе помисли дека глупаво е да барам другарче преку блог, посебно дека сум од Битола и дека е Битола е градот на педерите итн...
Е ај тогаш кај се? кај да ги барам? Со кој и да разговарам на оваа тема сите ми велат: “Абе ај шо... цел град тежи од педери...“ Е кај се да ги *бам (се заебавам... никогаш не би повредила другар , се сочуствувам со нивната болка:)). Додуша има малку вистина во тоа дека градот тежи, ама тежи од оние неодредените педери, оние што се секогаш против педерите и ако се најдат во нивна близина одма би ги начукале, онака во самоодбрана, оти не се баш 100% сигурни во својата сексуалност и им е страв да не им подлегнат на предизвикот. Ама мене не ми треба таков другар - педер. Ми треба другарче - педерче, кое е свесно за својата сексуалност и отворено си зборува за тоа.
Е сега едно нешто тука не ми е јасно. Еве овие погоре набројаните личности се навистина, или пак биле, супер креативни луѓе. Од каде таа креативност? Да се биде педер (хомосексуалец), според мене, е да се сака она кое што го имаш ти. Кога ќе подразмислам пак подлабоко, државата долго време не прави некои драстични промени, некако како да си се засакува ваква каква што е...

Ќе прицнам на Publish

Голготата на еден битолчанец

2007-02-06T20:43:00.000+01:00

Планирав да ви подраскажам за детето, ама морав да им оддадам признание на вработените во Google и Blogger што им текнало да ја направат финтата со линковите, па еве ви го линкот до оригиналната приказна.

Е сега работата е во тоа што треба да натерам некои, посебно битолчани, да се заинтересираат и да ја купат книгата.
Значи,
За Чупите: Але купете ја.... могу е уба... и лесна е за читање. А и да запните негде РОЗЕВА е, ќе ви одговара и на полицата да ви стои, а и ако ви е па до толку до ентериерот на собата и ако не сакате да си го нарушувате со розеви бои насекаде, земете, скинете ги кориците и превртете го кафето на нив. Плус пак дека се мазни... абе милина, ќе си ги забришите и следниот ден ќе можите да ги користите пак. Е сега уште ако и белите страници ви прат проблем, шо да ви прам... дај бе не заебавајте, бели се... на се одговараат.
За бричковците (посебно за оние истрижаните со ќец и со исчешланите кркми надолу): Брат купи ја бе, абе жими се многу е јака... плус ако му ја дајш на некоја пичка можи ќе ти дај вечер. Брат не заебевај, шо ти е поважно две макијата или пичка вечер а? За истите пари е... вервај брат. А, ќе забораев, можиш пред да му ја дајш да си ја изфотокопираш. Не вервам дека Букаро ќе се лути... Тој секогаш е од страната на пичките... и самиот навива да бидат ебени. А како ќе ја ебиш бе брат ако не со книга? Остај ти брзинското сега... то ти е демоде, пробај со книга, ќе вииш!

Ренесанса... или повторно враќање

2007-02-04T17:33:00.000+01:00

Баш е чудно да се пиши пост од во едиторот на Blogger :).
Никогаш до сега не сум се почуствувала вака опуштено. Никогаш не сум можела истовремено да пишувам или да правам било што online и да си ја сушам косата и што е најважно никогаш не сум издржала повеќе од 5 минути, а да не проверам колку dial-up сообраќај сум искористила.
Но денес е нов ден, до некаде можам да кажам и почеток на нова година и почеток на едно ново блогерско поглавје. Сега слободно можам некои работи да ги испратам неповратно во историјата и безмилосно да се смеам секогаш кога ќе се сетам на нив:
1. звукот од модемот

2. пишувањето постови во Word

3. снимањето на блоговите на другите пријателчиња и нивно читање Offline

4. гледањто во долниот десен агол од мониторот (сеуште гледам, ама трауми имам)

5. будењето на сред ноќ со викање “Disconect... на него прицни и почекај додека не се изгубат сините мониторчиња“... :) за ова се заебавам, да го направев тоа сега од Бардовци ке постирав. Уште малку ми фалеше.

Иако убав интернет имам уште од септември, ама се до пред една недела не си го имав посетено блогот. И кога ми се отвори целата таа зелена идила... неможев да издржам :). Знаев дека нема смисла да го оставам на цедило + во последно време во мене чувствувам малку бес кон општеството, па зошто да не продолжам.
И ете ме, продолжувам...

Врската со мојот блог :)

...

2007-02-02T18:15:00.000+01:00

Десетте правила на Гнетачите

2006-01-30T21:33:00.000+01:00

Правило број 1.
Биди другар. Никогаш не одбивај кога некој ќе те покани на јадење.
Правило број 2.
363-те дена во годината посвети му ги на јадењето, а останатите два на Св. Трипун и на жената… и чекај некој случајно да те покани на ручек.
Правило број 3.
Никогаш ама никогаш не одбивај кога некој ќе те понуди со мастика. Ем е муфте, ем ќе имаш шо да џвакаш до следниот оброк.
Правило број 4.
Секогаш гледај во туѓата чинија, оти сигурно има уште некој кој го демне остатокот.
Правило број 5.
Не се гнаси од другите. Ако случајно најдеш влакно, тргни го и продолжи со јадење.
Правило број 6.
Булимичарите заслужуваат да живеат, за потоа да можат јавно на плоштад да се дават во котел со грав (со колбаси).
Правило број 7.
Не ги цени луѓето според облеката. Цени ги според остатокот од храна на предните заби.
Правило број 8.
Кога си во пицерија и некоја од друштвото наместо пица ќе порача јаболко, земи го јаболкото, застани на другиот крај од просторијата (за да земиш залет) и годи ја со јаболкото по глава се додека не се издоби. А после ако сака нека го дојади како пире.
Правило број 9.
Ако остани нешто од јаболкото касни и ти.
Правиоло број 10.
Ако нешто може да го уништи другарството тоа е сендвичот. Ако другарчето не ти понуди да каснеш, фати го за уши, акни му ја глата од тротоарот и земи си го сендвичот.

Македонските блогери

2006-01-29T22:28:00.000+01:00

Еве како изгледа моментално македонската блогосфера.
Незнам зошто, ама изгледа уште не сум била пристигнате ко се сликале колегите…

Odgovor

2006-01-28T19:46:00.000+01:00

Обично, со секое мое доаѓање на интернет, прво си идам овде, на мојот блог и од таму потоа си ги кликам сите блогерски линкчиња од десната страна. Арно ама, пред некое време забележав дека сум го пропуштила пишманскиот пост на Лала. Откако добро го прочитав, нормално, сакав да искоментирам ама не успеав, па како втора опција ми остана да си се “олеснам“ овде. Ова размислување на Лала некако ме подразмисли.
Патем, баш ми е мило што некој на, ај да заокружам 18 години, вака размислува:
“Крстена сум у црква, како и сите у моја фамилија, коа сум била стара само 40 дена. Кога би можела да бирам ваљда би сакала да ме остаат до некоја возраст коа ќе можам сама да одлучам дали сакам да се жигосам со некоја религија или нешто трето или уотев’р.“...“ И шо дека ќе попунам Christian Orthodox у некој таму формулар само поради тоа шо уназад со генерации моите тоа биле, без оглед шо така ич не се осеќам и скроз сум забаталила све.“
Е сега мојот коментар или моето гледиште на сето ова би било вакво:
Живеам во најкосмополитскиот предел во Битола – Маџермаале. Тука живееле, а и уште има жители од буквално сите етнички групи во Македонија. Сите сме заедно. Нормално сега има комшивски кавги како и секаде, но тоа не значи дека се караат поради нивната припадност. Напротив, токму разликите се тие кои што не спојуваат сите, и сите подеднакво си се радуваме за Велигден или пак за Бајрам. Незнам, сега можеби и звучам наивно, ама така е навистина. Многумина нема да се сложат со ова, ама ај ќе му опрпстам бидејќи по се изгледа не ја имале шансата да живеат еден ваков живот, исполнет со радости, веселби, некогаш и со тага но секогаш со луѓето со кои ги дели една ограда или пак еден двор или улица.
Што сакав да кажам... јас лично, не сум баш некоја побожна личност, ама еве и мене без да ме прашаат ме крстиле. Едноставно неможам да поверувам во тоа дека сме направени од кал и дека над нас има некој кој ги следи сите наши постапки и според тоа ќе реши дали да одиме во рајот или во пеколот. Со ова сега не сакам да бидам сфатена дека го негирам Христијанството или било што друго, туку баш мислам дека да се припаѓа на некоја религија, во која патем вистински ќе се верува, е доста паметен потег. Сепак, во секој случај треба да се има морал. И токму тој морал треба да си го изградиме лично ние, а не некој со сила да ни наметнува нешто во што секогаш ќе се сомневаме.
Јас можеби пред останатите ќе се правам дека сум голем вернк во Христијанството или во било која религија која што е доминантна во мојата околина, но во себе јас ќе си верувам во нешто сосема друго, во нешто што би ме направило среќна и би ме изградило како подобра личност. За мене, Господ се сите останати луѓе кои ме опкружуваат. Тие се оние кои треба да судат за моето однесување, и според тоа, по мојата смрт да ме испратат таму каде што ми е местото, рајот или пеколот, односно да останам во нивно сеќавање со некоја моја постапка или дело кои би имале некое влијание врз нивниот живот, или пак, Straight to the Hell, со што веднаш по мојата смрт би заборавиле на мене. Тоа е мојот концепт за мојата религија и не се срамам поради тоа.
Сега некој можеби ќе праша “А не одиш во црква?“. Да, да… одам и можам да кажам дека сум доста голем обожавател на црквите и на сите други верски храмови. Фасцинирана сум од нивната магија, од сето она што можат да го направат за еден народ. Ми се допаѓа самата атмосфера што ја имаат кога ќе влезеш во нив… градбата, ѕидовите, мирисот, звукот на хорот во позадина… Ги сакам и празниците, сите тие адети и верувања кои што се поврзани со нив и кои ме прават горда што живеам во место исполнето со толко стари традиции и еден прекрасен народ кој ги следи и негува со векови. Ги сакам и крштевањата. Тие се една навистина прекрасна традиција и толку. Тука не гледам ништо лошо. Вистина е дека за многумина тоа е “официјално станување на Христијанин“, но за мене тоа воопшто не значи дека тоа е наметнување на религија без прашање. Така е и за многумина кои стојат збунети помеѓу религијата и традицијата. Па затоа само едно ќе ви кажам: правете ги адетите, следете ги традициите, почитувајте ги храмовите и слободно верувајте во она што вие сакате и мислите дека е вредно. Не дозволувајте други да ви ги наметнуваат нивните мислења кои вас би ве направиле помалку сигурни.
Пфффф… се изнапишав…

BRAVO!

2006-01-20T19:38:00.000+01:00

(Улица Босанска 95… Надвор студи-корни…)
Немам храборст (мадиња), да излезам надвор и да си ја соберам елката. А и да ги имам, жал ми е за комшивките, нема смисла да ги остам без коментар. Овој период од годината им е најтежок. Најголемиот дел од денот го врват дома, па немаат многу контрола за она што се случува низ Маџермаале. Единственото нешто што прават овие дена се ретроспективи на се она што се случувало низ маалото изминатата година. Накратко, ги има фатено запек, па немаат многу лајна за јадење.
Ај ќе ја остам елката за утре… тешко е да си легнеш гладен…
Е сега кога сум веќе внатре, на топло, и кога распустот официјално ми започна денес во 15:30 време е да поднапишам нешто тука. Факт е дека мене изгледа не ми било судено да имам интернет кога сите останати почнуваат се повеќе да го користат. Моето време помина… поминаа времињата кога мирцав од дома и кога после ASL ме прашуваа од каде мирцам, а јас горделиво им одговарав: “Од дома“. Па сега не ми останува ништо друго освен да се помирам со тоа дека барем уште некој месец ќе морам со дискетчиња да одам во интернет кафеа. Знам дека на некој сега ќе му текни на флеш меморија, ама се зареков дека никогаш нема да користам такво помагало за вакви цели – читање и постирање на блогови. За мене тоа е враќање назад и прифаќање на дискриминацијата што им ја вршат кабелските интернет провајдери на “корисниците“ кои што живеат во куќи и кои не познаваат никој во радиус од 500 метри кој што сака да има интернет. Па нас бе треба први да не понудат, а не да наоѓаат изговори дека прво требало да се покријат пределите кои се погусто населени со интернет корисници. (сега ми иди да се изнапцујам, ама ќе се воздржам…а и пцуењето повеќе има шмек кога се слуша отколку кога е напишано)
Море бе, колку само работи пропуштив за овие два месеци дури апстинирав. Го пропуштив моментот кога станавме Кандидат за во ЕУ… Пропуштив да ја честитам Новата Година, патем еве сега ја честитам. Иако е закасната честитката барем од срце е…
Друго… ААА!!!... Ова всушност е и мотивацијата за ова постирање - “Пикањето“ на Букаро, Ана, Ивица, Анастас, Лала, Јован, Моби и Државникот во “Неделно време“. Браво! Алал да ви е, навистина. По се изгледа дури сега започнува вистинската раволуција на блоговите и истакнувањето на оние кои вистински вредат. Знам дека во прво време многумина од вас никако не сакаа да потклекнат, но сепак мислам дека постапија доста правилно. Во секој случај дозволивте за вас да дознаат и луѓе кои претходно појма немале што е тоа блог, блогирање, нецензурирано пишување… едноставно внесовте искреност. Браво, пак. Му покажавте на нашата јавност дека со нив е една нова генерација која размислува слично како нив, но која е малку похрабра, и шознам… која можеби ќе успее да смени нешто, бидејќи ни требаат промени… посебно нас, на младите. Секоја чест!
(Истата улица, истиот број, надвор можи и поќе студи сега, ама ќе морам да одам и да го објавам ова…)

Elena za minister za maalski raboti i meguetnicki konflikti!

2005-12-07T17:33:00.000+01:00

Oti da ne be? So mi fali?...
Tuku aj da ne go zaebam smekot, eve vi go vo celost postot na Ana pa procitajte si.

Znaci sega ke bide vaka

Site ke cistat ke metat i ke sureduvaat, ke lepat linkovi, ke se menuvaat so baneri, ke pazat na sekoja tocka i zapirka, ke se gleda sekoj post da gi sodrzi upatstvata za upotreba na anti i anastas, se ke bide po pravilo i propis, sekoj blog ke ima creative commons licenca, ke ne citiraat i pecatat, ke bideme slavni, mbz celo da e svetot da go znae.......

ke gi menuvame templatite sredno ednas mesecot, ke pravat evolucii i revolucii, ke padnat poleka no sigurno makedonski telekomunikacii, mobimak, kosmofon, mtv, zlatno.com i se shto ke ni tekne...(izborot e slucaen) Makedonija ke bide spasena, tuka e MBZ...

Za pomalku od 5 godini ke imame svoja partija a posle toa ke vlezime vo vlada bidejki ke bidime najcitani i najkomentirani, ke imame vlast na informacijata i vlast na mislata, nie ke ja tvorime taa misla. Sekoj kopilj ke procita kaj bukaro kako da smeka zena, sekoj onoj ko ke saka da se kaci na Bistra ke odi na Macedonia climb, sekoj onoj koj saka da stane buntovnik ke odi kaj anti da se educira, za seiri i vesti od svetot na makedonskiot rakomet ke doznavame kaj Moby, kaj moetomaalo ke citame shto ni pravat komsiite a kaj Lala ke ucime skopski slang, kaj Ania ke kenjame deka uporno ne znae za shto saka samata da pisuva, kaj Mijalce ke crpime idei za e-biznis a kaj jovan i vo panta rei...se razbira ke znaeme se za kosarkata poradi nba macedonia i opshto zemeno ke bidime glavni faci, dokaz na toa e deka ke ne ima (i veke ne ima) po site vozmozni vesnici. Veke duri i sme se naviknale na seto toa, sigurno Bukaro onaka, piejki kafe, ne se ni fali, nego bash onaka, kako da veli ne cini denot ladno e u picku mater, veli – abe pak me stavija sajt na denot...

pred nas e svetla idnina. we’ve got the power to blog...samo ne znam shto e posebno vo seto toa...ne znam shto e bitno vo seto toa...dali samoto neshto deka nekoi idei, mislenja, druzenja, formi na izrazuvanje, kakanja, bluenja, stoniranja, vreskanja i stenkanja vo vid na blog go zasluzuvaat ona shto sleduva...

ne znam shto e posebno vo seto toa, ne znam zoshto e celata vreva, site radosni vesti, site prpelkanja i dajdzesti, site lutenja i raduvanja...

ne vi e dovolen blogot sam za sebenikogash ne vi bil dovolenneka vi e so sreka, MBZ from now to eternity

amen

Како дотуркав до ова тереџе

2005-12-03T21:29:00.000+01:00

Ова е моето патешествие до состојабата во која се наоѓам моментало – проколнат интернет зависник. Леле бе колку само ми е срам да го кажам ова… се осеќам како да живеам во 40-тите, во Македонија, нормално. Во времето кога само во една на 10 куќи имаше телевизор, па сите комшии еднаш неделно одеа кај “комшијата со телевизорот“ на гости да ги гледаат вестите.
Туку ај од почеток…
Мојот прв контакт со дигиталниот свет беше на 6 годишна воздаст. Тогаш за прв пат се запознав со една многу чудна играчка, на битолски “гемче“, а сега во поново време сличните таквите чуда ги нарекуваат game console, нема врска, се надевам дека отприлика ме сфаќате. Е откако ја добив таа играчка, ми се чини дека животот ми се смена. Почнав да губам интерес за барбиките, за гумените кукли, за играњето “мајки“… не велам дека скроз ги откажав тие игри, само што сега ми беа во втор план. Возењето на формулата и моткањето на камењата ми беа единствената преокупација, се додека еден ден на една сателитска програма не видов дека има нови “гемчиња“ и то со два екрани! Едноставно морав да имам такво! Како најразгалена од целата фамилија одваму – одтаму, од по роднини од странство успеав да дојдам и до новата играчка од рекламата - “Nintendo – King Kong“…. Ц..ц..ц…. какво беше само чувството… а и доста добра игра беше… со смислена приказна, абе петка.
Него му се радвав можеби две години, се додека не избувна “Nintendo” револуцијата. Да се има џојстик во раката, а тоа што го играш истовремено да го гледаш на телевизорот беше нешто што пак, нормално, мора да се има. И така стигнав и до нинтендо. По цели дена дремев пред телевизорот. Единствено пауза правев некаде околу 2 сатот кога ќе дојдеше комшијата од карши да си ја гледа серијата. Патем пратеше една глупа италијанска сапуница на “Мега“ со години и секој ден кога ќе го видев пред врата пред мене ми излегваја најразлични садистички слики во кои тој е главната жртва…
И ај помина и таа фаза… следно нешто што ме фасцинира беше компјутерот, односно сликата од игрите на него. Неможеше да се споредува чистотата на мониторот со телевизорот. Па така, прво со компјутерот се запознав кај брачед ми. И морам да признам дека бев доста добра, посебно на “тристанот“. Во прво време брачед ми беше тој што ми го пушташе компјутерот кога ќе му бев на поседок, ама со тек на време ја стекна мојата доверба па ми дозволи да си ги пуштам игрите сама. Морам да нагласам дека во тоа веме беше посложено да пуштиш некоја игра отколку сега, почнувајќи од тоа дека станваше збор за 486-ка.
По некое време, брачед ми, си купи нов компјутер, Pentium I - машина и пол. Игрите беа далеку посовршени и плус то имаше и интернет, додуша за мене, во тоа време интернетот беше ептен апстрактен поим како и за многумина во денешно време, ама пуста телевизија ме натера да се заинтересирам и за то. Почнаја да дават емисии во кои се бладваше за нешто ново што се стремело да ги доближи луѓето до целиот свет и да им помогне да си разменуваат податци и да дознаат многу нови рабоити за многу брзо време, плус тоа беше време на берење на постери па “Bravo” беше вториот медум што ме натера сериозно да си ја сфатам работата. Морав да дознаам зошто Роби Вилијамс си замина од Take That. Знаев дека на интернет ќе најдам нешто, ама како до интернет... За ова многу ми помогна една другарка која ми кажа сосема случајно и незаинтересирано дека има едно место “кај болницата“ кај шо мојш за 60 денари еден сат да користиш компјутер и да одиш на интернет! И се е веќе историја…
Оттогаш поминаа скоро осум години и интеренетот ми стана секојдневие. За брзо време успеав да издејствувам од моите компјутер и морам да ги пофалам дека се покажаја и никогаш не ги изневерив, бидејќи не го побарав компјутерот поради мода, демек сите имаат па и јас морам да имам па ај нека се брои, туку максимално го искористив секој мегахерц, секој бајт, секоја единица и нула. Потоа следуваа, поправки, надградби, нов компјутер итн. Мноу работи се сменаа во минатите седум години. Едниствено што ми остана е мојата зависност од интернет и тресењето секој десетти од месецот поради телефонската сметка, не кое сега се сеќавам со насмевка.
И така, после седум незаборавни години сурфање од дома, на свој компјутер, реалноста ме чукна по глава, па како награда за користењето на интернетот на МТ и за уредното плаќање на сметките, за месец октомври, за искористени 20 часа интернет требаше да се спружам 3800 денари. Или 190 ден. за еден ебан сат! Па си постапив како и секој здрав граѓанин, си ја исклучив услугата 055 857 857. Аааа… нема поќе ебаање!
А како си ги задоволувам потребите сега? Па вака… си одам во некое интернет кафе, вооружена со 100 дискети и си ги снимам сите подолги веб страници и блогови, и си одам дома на раат да си ги исчитам. И во оваа прилика морам да им се забалгодарам на Букаро, Вуната, Анти, Ана и сите останати редовни блогери кои што се со мене во овие тешки денови за кои се надевам дека нема да траат долго.
Пи ес
Олвејс лук оф д брајт сајд оф лајф.. т-дм…т-дм, тдм, т-дм…

Na pauza

2005-11-14T17:30:00.000+01:00

I kako posledica od politicko ekonomskata situacija vo Makedonija nema da mozam redovo da si postiram oti tolku od internetot od doma, a od internet cafe postiranjeto nekako kako da mi nema sarm.... Ama ke se potrudam za brzo vreme barem Cable da shibnam. A do togas ako mi ja iscitavte arhivata preminete kaj Bukarco, Vunata, Ania, Anti i ostanatite vredni blogercinja.

Предлог

2005-11-07T00:06:00.000+01:00

Се надевам дека многумина од вас го имате гледано филмот “City of Angels” и дека ретко некој да останал рамнодушен на него. Воопшто немам намера да навлегувам во содржината бидејќи сите знаеме како се одвиваа работите и сите на крајот се помиривме со “судбината“. Муабетот ми беше околу саундтракот. Дали го имате слушнато? Мислам дека како единствен официјален сингл од тој албум беше издаден само “Iris” на Goo Goo Dolls. Меѓутоа покрај таа песна на албумот има уште две кои навистина вредат да се споменат како што е прекрасната “Angel” на Sarah McLachlan која одеше во позадина за време на првата и единствена средба на Nicolas Cage и Meg Ryan како обични смртници и онаа на Paula Cole – “Feelin’ Love”. Е оваа последнате според мене е најсекси песна издадена во последно време. Тоа е песна која што едноставно те тера да се слечиш… најидеалната композиција за во позадина, без разлика каде си кога ја слушаш секогаш во тебе го буди “она сексито“… туку што има јас да ви опишувам како ми е мене кога ја слушам, еве ви го текстот,аа за песната ќе морате да се помачите да ја најдите оти моментално немам никаква алатка за да ја потсмалам и да ви ја наместам “на готово“ тука.

Paula Cole - Feelin' Love

Love, love

You make me feel like a sticky pistil...
leaning into a stamen
You make me feel like a mister sunshine...
Himself
You make me feel like splendor in the grass...
While we're rollin'
DAMN SKIPPY BABY
You make me feel like the Amazon's runnin' between...
my thighs

CHORUS:
You make me feel love, love, love, love, love
love, love, love, love, love
You make me feel love, love, love, love, love
love, love, love, love
You make me feel like a candy apple
All red and horny
You make me feel like I wanna be a dumb blonde
In a centerfold, the girl next door
And I would open the door and...
I'd be all wet
With my tits soaking through this tiny little t-shirt...
That I'm wearing
And you would open the door and tie...
Me up to the bed

CHORUS:
Lover, but I don't know who I am
Am I Barry White? Am I Isis? Ohhh...
Lover, I'm laced with your unconscious
Oh baby babe babe baby
I will be your Desdemona ahhhhh...
Take your time
You make me feel Ahaa
You make me feel WooWoo baby
You make me feel Ahaa mmm
You make me feel loved

Знам дека ова нема врска со блогот и со неговата намера, ама па зошто да не се шириме. Или пак ако сакате ова сфатете го како “на што се пали една обична маџермаалка“ ;).

Надежта е во младината

2005-10-31T01:31:00.000+01:00

Во еден мој, не така дамнешен разговор, со една сестрана личност (не дај Боже да се повеќе, а ги има многу, научив многу нови работи. Дознав дека шпанските серии се класика од филм, турбо фолкот е евергреен музика, и дека Шекспир бил филозоф. А се тоа врз основа на нејзината последно прочитана книга – “Шеќерна приказна“. Не знам како ама некако едвам успеав да го проголтам тоа. Потоа размислував за нашата младина. А и има што да се види на ова поле.
Додека едни деноноќно киснат по паркови и долови, а за хоби одгледуваат трева, други пак, кои тврдат дека се попаметни од овие првите, пијат кафе со литри по кафе локалите на нашиот Широк Сокак и разменуваат нешто скришум. Што е тоа не се знае до ден денес оти сепак е скришно.
А, за да биде сето тоа позабавно, театрите, кино салите и музеите се полупразни. Ќе се запрашате, или барем би требало да се запрашате, зошто е тоа така. Како и да е, еве зошто: во галериите не се наплаќа влез, ама некои културно-образовни градски фаци не сакаат да платат дури ни толку за да гледаат дела на некој, кој не знаејќи што да прави со себеси мачкал недефинирани работи на парче платно. За згора на се сака и да ги продаде. Кажете ми една добра причина зошто некој би купил нешто кое цел живот нема да го разбере? Други пак сметаат дека картат за на театар е скапа. Па донекаде и се во право. Со толку пари може да се пие кафе, де се части некој добра риба. А и ќе научи некој трач за некој во градот, а на претставата и така набрзо нема да се сеќава, доколку не ја разбере поентата. Овие пак не се најпаметни, има и едни други, на кои некој има дал карта, а овие сметајќи дека се изградени личности, културно и морално, им ги продаваат картите на некои селани кои се принудени да одат по културни манифестации зашто не ги пуштаат на врата во кафчите. И за овие последните, да не речам селаните, се вели дека се лузери.
Што се однесува до музиката која се слуша по нашата мала земја, таму е најзабавно. На некои уште не им е јасно, а веројатно и ќе остани така долго време, како е можно да е убава за уши музиката која ја компонирал Бетовен а ни самиот не ја чул (за поинформираните го загубил слухот). Тие сметаат дека турбо фолкот е закон, зошто пеат така згодни личности - Цеца, Карлеуша па и овие до нас од десно – бугарките. Само така клучното прашање би било, во што е убавината, во стасот или во гласот?
Ако некогаш немате што да правите сп вишокот слободно време и ви е досадно, мојата мојата комшиница Мица има рецепт за вас. Прво нешто што треба да се направи кога ќе се отвори едното око, сеедно дали е десното или левото, треба длабоко да се размисли. Што да се облечи за утринсотокафе? Кога целата таа церемонија околу кафето ќе заврши, ви предлага добра литература – Oriflame или Avon, изберете сами. Кога ќе извлечете какво и да е наравоучение и кога ќе наближи 18 часот се фрлате на работа. Вадите се што имате и немате од плакар и пробувате различни комбинации. Кога ќе изберете нашто Cool во 19 почнувате со рутинска подготовка за вечерниот состанок кој пак е во 23 часот.
Тука има уште ред ред работи кои може да се кажуваат, но се плашам дека ако ги кажам сите, нема да ви биде многу интересно, затоа ќе преминам на заклучокот. Пред тоа им се извинувам на сите ако заборавив клучни детали од нивниот исполнет живот.
Значи што вистиски сакав да ви кажам на сите е внимателно со тоа што го правите со и во вашиот живот. Сепак е еден и е краток да можеме да правиме се што ќе ни падне на пемет. Светот врие од кичарии насекаде околу нас, но мислам дека можеме да ги променеме и во најмала рака да не ги конзумираме во нашите животи, се разбира заради нас самите. И не правете ги рабоите затоа шти тоа го прават другите или заради тоа што сега е In. Светот ваков каков што е сега по кратко време постарите генерации ќе ни го препишат нам, а ние ќе треба да го направиме поудобно катче за живеење на белите, жолтите, црвените и црните луѓе.
Изборот пак ви го оставам вам на каде ќе се упатите кога ќе излезете од оваа просторија. Вие сами и само сами! треба да одберете дали сакате да бидете привремено или перманентно сиромашнилица. Но пред да изберете било што, сетет се на онаа стара добра изрека – “Надежта е во младината!“.
Андријана

Па како шо глеате текстот не е мој. Сепак не сум до толку себична па само јас да си пишам овде. Додуша да, само јас си пишам, ама си давам слобода и да потпрепишам нешто и од други. Според мене, текстот е доста солиден и немаше смисла да не го објавев. Сепак се зборува за нас, за битолчаните, па и да не налетав на овај и јас би напишала нешто слично.

“Бутките“ и “Педагошка“

2005-10-28T01:06:00.000+02:00

Ако Париз го има Лувр, Египет ги има пирамидите, а пак Њу Јорк го има Централ Парк, тогаш Маџермаале ги има Бутките и Педагошка. То ти се две од неколкуте туристички атракции во ова маало покрај Чешмата, Џамијата и Крстот. Ц,ц,ц… колку само космополитски звучи ова последното а? Па шо, ко можеле големите светски метрополи да имат Чајна Таун, Литл Итали и шо уште не, оти и ние бе да не си напрајме такви? Ги исполнуваме сите услови за да си формираме наши “културни“ квартови. Шо му фали на пример на Литл Албејнија, Турки Таун, “Египет“ Плејс, Македновил итн…
Ама ај да си се вратам на главната идеја оти и та ќе ми ој. Значи муабето беше за Бутките и Педагошка. Моментално не располагам со точни информации од кога датираат овие “споменици“ ама отприлика не би требало да се помалди од 40 години, посебно тврдината “Педагошка“, а за Бутките шознам… можи да се по тазе. Е баш тие бутките беја и уште се најглоемото собиралиште на Маџермаалци. Од таму се прати буквално се шо врви покрај маалото. Нема шанси нешто незабележано да избега. Остај то, после “селската“, овде е и најголемиот метеж на меѓуградски афтобуси (со акцент на “а“). Сите “туристи“ се запознаваат со оваа атракција уште од првата скала. Меѓутоа највпечатлива од сите бутки е “бутката за сончоглед“. Таму го има најдобриот сончоглед во градот. Зато и најчестата “учтива“ реченица тука е: “Ај бе по сончпглед“.
До пред некоја година “Педагошка“ беше и најголемиот забавен парк за малдите жители од овде. Ама ете се најде некој па реши да го загради објектот, демек “да заличи“. И шо напрај? Ја еба цела забава, ебате. Дење дворот, посебно отпозади вриеше од пензионери кои шо играја карти и шах во тревата, а покрај нив трчаја нивните внучиња. Имаше и еден дел кој секогаш беше резервиран за “образовни цели“. Таму секој понеделник и петок наставничките ги носеја децата на физичко да уживат во природата и зеленилото шо им го нудеше таа. А пак за време на викендите и распустите сите Маџермаалчиња си се собиравме таму и игравме фудбал, бејсбол и бркајнца. И шо напраја сега? Се од тоа уништија. Демек Педагошки факултет бла бла бла… море ги боли за децата. Му ја скратија играта, му го унишитја детството, ги отераја на улици да го дишат чадот од колите и да си ги кршат колењата. Остај ти, друго е да си падниш на трева, друго е на асфалт. Ама шо можиме?… И шо е следно? Ѕидој со бодликава жица, безбедносни камери и влез само преку домофон, кој е поврзан со мобилниот на Идриз (стражарот)? Или пак Симе (деканот) на капијата ќе напиши “приватна забава – влез 400 евра, платете унапред и ќе ви важи за целата година“…
Е сега покрај се ова шо му се случи на овој историски споменик, шо на Маџермаале и неговите жители му остај “црна точка во поновата историја“, сепак од друга страна “машината“ на Симе почна да произведва доста солидни кадри за кои ќе стегаме палци еден ден да фатат некоја висока позиција па псле да можоме некако да ги подмитиме за да го вратат сјајот на славната “Педагошка“.

Извинвање

2005-10-18T12:02:00.000+02:00

Морам да се извинам овај пат оти остај то шо ме мрзеше да објавам нешто туку и оваа заебаната интернет врска ме изеде... Да се надеваме дека во иднина барем со интернетот нешто ќе се реши тука во оваа држава. Море шо ќе се реши, ние име немаме па за интерент ќе преговараме, туку ај, ѓомити има некој да среди...

Муфтиња

2005-10-18T11:58:00.000+02:00

Шо ќе беше бе ова суша… да се немало инспирација за ништо. Значи ова мрзата до крај можи чоек да го уништи. Има периоди кога едноставно се ти иди од рака, секој ден нова идеа… ама мане пак ме има фатено еден период шо ништо не ми оди. И самата неможам да си повервам како е можно да ја имам таа чест да живеам во едно маало полно со пациенти, а да стигнам до ова “тереџе“ шо би рекле нашите и толку да си го утнам блогот кој чесно си го градев овие неколку месеци. Колку само пари му дадов на дечињата на вработените во Македонски Телекомуникации. Ама не жалам ич за то, туку ми е мака шо од навистина скромно 19-то место на Virtual Macedonia се шибнав на 24-то. Не дека ме здоболе за бројката, на крај па refresh е тука за да се тешам, туку очигледно е дека доста луѓе после вториот откако го отвориле блогот си рекле: “Ех, толку беше… не вреди пак да се тормозам другиот пат и да губам време“. Ама не се откажвам бе, се надевам дека и ова ќе ми помини…
Туку дај да не ве замарам со исповедите да преминам на “сторијата“ за денес. За маџермаалските муфтиња…
Види вака таа изреката “Кур да е, муфте да е“ тука, во Маџермаале, некако најдобро се вклопва. Секој втор гледа нешто муфте да лапни. Шо било… макар и, ај да не бидам вулгарна, од таквото. Абе за грев кутрите… пола од нив се со едвај осмо, па никогаш немале шанса да се здружат со цивилизацијата. Целиот живот го поминале тука, низ Маџермаале. Се за нив е ново и кул, или преведено на нивно “јако“. Недај боже да те видат дека имаш кола, абе ко хиени ќе ти се навртат да ги свртиш едно крукче. А остај то, па ако случајно забележат дека во колата имаш радио, готово… ој да те видам истерај ги. Посебен менталитет си сме. А, и ќе забораев, ако некогаш поминиш низ Маџермаале и се прајш мангуп со гласна музика в кола, биди сигурен дека еден ден ќе плачиш по тие денови. Само да ти ја најдат колата… ојде јабана радиото. Друго шо ќе кажвав за муфтињата…. А, и дека цел живот се недонајадени. Кај шо има нешто да се касни, тие ќе се нацртат, е сега ако во краен случај се нема ништо, ќе изнајдат начин и ќе те врзат за да им купиш. Зато заеби образованието, ако овие појма немат од книги и било шо слично на нив, освен карти, ќе те ебат! Не вели дека се глупи, за разлика од многумина овие имат докторирано на Уличниот Факултет.
Немојте сега да си помислите дека со овој пост си ја навредвам мојата маџермаалска нација. Јас си сум чистокрвна Маџермаалка, заколната на верност кон мојот народ безразлика на се. Ова е само дел од вистината за моето маало. Комшиите се мојата гордост! ДА ЖИВЕАТ КОМШИИТЕ! И на комшивката швалерот!!!

На чикмакот пред Европа

2005-09-22T02:21:00.000+02:00

И еве стигнавме и до 3000. И шо сеа? Јас лично многу си сум задоволна од она шо досега сега сум го напрајла. Не дека мојот блог има некоја посебна уметничка вредност, туку онака, дека колку толку придонесувам за подобра афирмација на Македонија во светот. Не бе, без гајле не се фалам дека светот ме чита, мислев на тоа шо јас го создавам овој блог, а со тоа, паралелно посетвам и доста други блогови и нормално влегувам во 2-та резилски проценти на интернет корисници во Македонија. А, и морам да кажам, или ај да се пофалам, дека благодарение на мојот блог, успеав едно десетина, за мене неписмени, луѓе да ги натерам ојдат во интернет кафе и ееееј..., за атер мој, да отворат страна. Искрено, навистина се гордеам со тој потфат.

Арно ама, шо ќе се прај бе со останатите... До кога вака? Европа? Буахахаха... За куро му сме ние бе на Европа. Една заедница која се креирала, создавала и растела 50 години мислите дека така лесно ќе си дозволи да ја уништиме? Зборвам за држави во кои просекот на интернет корисници се движи некаде околу 60%. Знајте бе вие колкав број на луѓе е то? И мислите дека тие би се согласиле да ја делат платата со некои идиоти како нас? Па во право биле французите и холанѓаните шо го зебаја референдумот. Во ред, ај до некаде, крива ни е државата шо ни шитка интернет од 2 евра за сат во нормална тарифа па поради то се бројме како мал број на корисници на интернет, ама па од друга страна има интернет кафеа во кои за 4 бона ќе отепаш еден сат. Заразата од таму почнува. Многу од нас за прв пат се запознале со ова “чудо“ во интернет кафе или како шо милуват нашите да речат, на компјутери. Сфаќам дека не се сите во можност да си дозволат да имаат дома компјутер, ама ако се запни се е можно. На крај па еден солиден компјутер PII кој можи да ти отвора страници можи да се најди и за, најмоногу, 10 000 денари. Еден мобилен бе. Само шо оваа поголемата машина некако поќе можи да ти користи. Остај то шо ќе научиш кај се Ш, Ќ, Ѓ, Љ, Њ итн, то ти е бе и инвестиција за во иднина. Можи ти нема многу да сетиш, ама еден ден децата твој ќе видат аир. Ти ќе му ги подотклучиш ако треба вратите за во Европа, па то после нека врви.

Оти бе сме толку себичен народ? Ако родителите мои ко беа на моја воздраст ги интересираше она шо се случва во светот и барем малку би следеле како живеат нивните врсници, денес мене ич немаше да ме боли глата шо ќе прам по 2 години од ко ќе завршам. Ама ај да те видам натерај некој со сила? Жалосно е додека светот го тепа слободното време пред тлевизор гледајќи “Очајни домаќинки“, “24“, “6 стапки под земја“, “Опра“ или пак “Др. Фил“, македончето си ја цепи психата на шпанските серии и на онаа една емисија шо е на Канал 5 во која Драган Вучиќ промовира курви, незадоволни од порно индустријата на балканот.

Вервајте дека незнам шо поќе да напрам. Мило ми е за вас, мои сајбер другарчиња, кои моментално сега го читате ова, шо сте се вклопиле во светската шема, туку шо да прајме со другите? Дајте да превземиме нешто да поднатераме и други да не читаат. Полека полека убедвајте ги дека и блогерството е доста кул работа. Додуша ќе ни треба поќе време за некој да го заинтересираме да почни да користи интернет, па да биди редовен читател барем на најновите работи, и на крај да си отвори свој блог, ама мислам дека ќе вреди. Па не се издржва поќе вака. Моментално во Македонија, според мене, има најмногу 30 блогови кои ај да речиме се апдејтираат барем еднаш неделно. За срамота! 30 блогови бе.... еј... до кога.... до каде....? МОРАМЕ, ВЕРВАЈТЕ МОРАМЕ.

2005-09-12T02:58:00.000+02:00

Koljce na "rabota"

Нашиот Кољче

2005-09-12T02:53:00.000+02:00

Скоро секое маало си има свој Кољче. Тој ти е еден од оние комшии кои нкогаш не стапнале пред матичар или пак се испрајле пред бога в црква. Вечен ерген.
Незнам сега каков е тој вашиот Кољче и со шо се бави преку ден, ама нашиот е доста зафатен. Покрај то шо работи во РЕК, Кољче има и свој сопствен дуќан во пазарот. Многу често после работа оди таму и седи пред дуќанот. И то буквално седи. Ги отвора кепенците и седнува на скалите пред дуќанот. И толку. Ќе си подреми таму, ќе ги затвори кепенците и си бега дома. Најјако е шо никогаш не помислил ни да го дај под ќирија. Исто така Кољче поседува скроз нов Томос, купен пред 5-6 години, со кој никогаш не свртил ниту едно кругче. Ах, ќе ја забораев и ладата. Таа му остана во во наследството од неговиот покоен брат. Еве веќе 2 години му стој во гаражата и од време на време ќе ја запали, ќе ги проба со мењачот сите четири брзини в место, и после ја гаси. Еднаш ко сакаше да ја запали неможеше да ја клај во прва, па крена паники оти му се расипала. Ко на крајот, од кога го викна на помош комшијата сфати дека заборајл да го прицни кумплугот...
Но како најголема карактеристика на нашиот Коњче, а воедно и наговата најголема пасија е манијачењето. Тој си е манијак според сите светски стандарди. Дење седи на балкунот кој шо се наоѓа одма над улицата и одма ко ќе помини некоја жена, застанва до железата седнува на едно ниско столче и ги шири ноѕете. А пак кога ќе треба да излези дење да се “прошета“, си клава танга, над неа најтесните траперки, го зема Мечо, кучето пријател, и тргнува во поход. Можете да го сретните буквално во секој непрометен парк во градот. Ноќниот живот во последно време како да го има запоставено, а порано редовно си излегваше со долг мантил, кремови пантолони, кои потоа нормално си ги слекваше, и со белите чевли. Најчесто се движеше по влезовите во зградите, а понекогаш се случувало да залута и во некој двор. Иако живее сам и е толку многу зафатен, сепак во неговата куќа скоро секогаш кога е расположен има некој гостин. Порано најобожаван беше од бугарките кои шо држеја тезги во пазарчето, кои почестени од неговата љубезност честопаи ноќите ги поминуваја кај него. А моментално како најголем посетител на Кољче’s Mansion е Чукаро. Двајцата ќе си земат едно шише ракија, ќе си седнат во долното собче и низ муабет полека, полека ќе ја отепат ноќта. На крајот ќе се искара со Чукарот оти незабележително ја фукнал целата ракија и за партали ќе го исфрли надвор...
Па накратко ова е целата приказна за нашиот Кољче.... Ех, ќе забораев да ја спомнам и неговата, сега почината мајка. Заха беше посебна жена. Секогаш седеше потпрена на железата од балкунот точно на среднината, ни полево ни подесно, и со сите се караше. Посебно слабост и беа децата. Редовно наоѓаше некоја рачка за да се искара со нив. И то тоа го праела со години уназад. И кога такто ми бил мал и со нив се карала... Незнам зошто, ама таа жена никогаш не се скарала со мене. Не дека бев “најмирната“ од сите, за то можат да потврдат и останатите баби кои редовно беа во конфликти со мене, туку едноставно знаев како да ја освојам. Изгледа само Заха ја имаше способноста да ја насети невиноста во мене.... а штом Заха ме сакаше... вервајте, сум била посебно дете ;)... Нека почива во мир.

Ај да се исповедаме

2005-09-11T02:10:00.000+02:00

За македончето тешко дека самото доброволно ќе се исповеда од едноставна причина шо ако се осмели да го напрај то готово е... си се заебал за цел живот. Ова посебно важи во Битола оти после тој момент на искреност тешко дека ќе се осмели да уште еднаш да се прошета низ корзо. Тука кај нас во Маџермаале пак, на луѓето не им се дава таа привилегија самите да си кажат шо прат или направиле во минатото. Се навреме се открива. Иако многумина и не се свесни за тоа. Многу од нив сеуште си мислат дека никој не знае на пр. дека тие двајцата се швалери иако се комшии и тро сватој, или пак “сите мислат дека се сме цимерки... хахахаха.... никогаш и нема да дознаат шо се си играме дома....“, “Дека сум постар никој не знај дека носам танга“ . “Мислат дека овај е таткото на ќерка ми, ако...“.. итн... итн...
Арно ама, американците како поглупа нација, неможејќи да се помират со фактот дека една мала држава по име Македонија која се наоѓа некаде накај Сибир, според едни, а според други во Јужна Америка, а има и такви кои мислат дека Македонија е градче во нивната Јуесеј, успеала да пронајде формула со која можи да ги следи сите чекори на луѓето околу нив и да ги слуша и нивните најтивки муабети, решила да направи БЛОГ. И то не било каков БЛОГ... туку блог на кој шо ќе можат да си ги кажат и нивните најмрачни тајни. Муабетот не ми беше да го напаѓам глупавиот американски народ туку да ви претставам едно навистина досетливо блогче, море блогиште оти кон него водат околу 8.000 линкови, на кое можите да прочитате тајни испратени од “обични“ луѓе, а богами и да испратите нешто ваше... оти да не. За тие порешителните еве ви го сајтот http://postsecret.blogspot.com/ и одма да прицните, а за сеирџиите останува да читаат и да почнат да се сомневаат во секој шо го знат. Од мене толку...
Ајт до следниот пат!

Битолчани

2005-09-09T01:14:00.000+02:00

И конечно после неколку месечно барање успеав да го добијам текстот за кој моногумина ми се фалеја дека го прочитале и дека бил ептен јак и дека морам да го прочитам и јас. А кога ќе ги прашав кај можам да го побарам и кој е авторот сите ми ги креваја рамејнците и ми велеја: “Абе шознам... го читав негде... или Букаро или Ана, кој друг би напишал вакво нешто...“. Арно ама и по долго време поминато во чепкање низ архивите на двајцата не успеав да најдам ништо. Не можев да се помирам со помислата дека нешто вакво кое било објавено на интернет поминало незабележано од мене... и то вакво ремек дело!
Но благодарение на оние малку добри луѓе шо останаја на овој свет го добив она шо очајно го барав... текстот за Битолчаните.
За тие шо се чудат шо е то еве ви го во целост, а за останатите ако не ви е мака прочитајте го уште еднаш:

БИТОЛЧАНИ
Ние битолчаните од мали си знаеме дека живееме во најубавиот град на светот. Од мали ноѕе ги слушаме истите аргументи кои ја поткрепуваат таа теза:- Битола е градот на конзулите,- Битола е градот на клавирите,- Битола е најградски град во Македонија,- Битола е град со најдолг градски стаж во Македонија,- главен град на некогашен турски вијалет,- си го имаме Пелистер,- си ја имаме Хераклеја,- си имаме најубај чупиња во цела Македонија,- најубав дијалект си имаме, најмакедонски е од сите,- корзото е центар на универзиумот и така натаму,- Скопје е најголемо село во Македонија,- Скопјани се јадат живи дека не живеат во Битола.Тие аргументи ни помагаат во животот да се почуствуваме повеќе вредни, повеќе значајни глобално и повеќе самоуверени локално.Нашата гордост е видлива ососебно во сабота сабајле, кога облечени во најубајте алишта од најубаите бутици си слегваме удолу. Откако ке си слезиме удолу си се движиме по најдолгата ред карпет зона во републиката и сме сигурни дека сите не гледаат, оговараат, фалат и критикуваат, се заљубват во нас или пак мислат дали да не частат вечер пијачка. Најповеќе тогаш си се прашуваме дали ни се размачка креонот и дали сме црвени на образите. Освен тоа одиме во вц без да порачаме кафе и си ги местиме силиконските ремчиња од градниците. На ред карпет зоната си имаме постојана изложба на разголени грбои и папоци (во сите годишни времиња), ќелави глави и рејбан стакла (повторно во сите годиШни времиња) и изложба на мотори, коли со австралиски регистрациони таблици и розови скутери (нидлс то сеј, во сите годишни времиња, особено на лето).Си имаме битолчанец (си имавме) кој се искачи на Монт Еверест, ама не стигна да слезе и да се пофали. Си ја имаме Каролина Гочева. Тоше овде заврши средно. Гарант тука го научиле толку убаво да пее. Си имаме бељот, најповеќе сакаме да играме во парк во летно време. Си имаме Битолско во големи пластични шишиња и си имаме роднини во блиските села кои редовно не снабдуваат со зарзават. За да им се оддолжиме им помагаме (или не) во копањето нивите, и после тоа редовно се судиме за тоа која која нива да си ја земи во наследство. Си имаме аристократски фамилии со најубајте куќи и дуќани и конзулати. Си имаме маалски бакалчиња каде што редовно се пишиме и каде што илегално купуваме цигари и алкохол а продавачките не не кажуваат на мајките и татковците запишувајќи ги цигарите и пивата како три леба и пет млека. Најважно од се, си имаме роднини од Австралија, Америка и Канада. Тој што си нема, можно е ако си има ќерка да си ја омажи таму, па така и тој да си има.Си го имаме Расчекор каде што си го имаме Кармата на врата да не пушти или избрка. Ако си го немавме Ќе немавме каде да одиме после дванаесет, ама ете си го имаме Расчекор до три, среЌа голема. Си го имаме најакиот театар, ма каков МНТ, каков Драмски, нашиот е најдобар и точка! Си имаме и три кули, три лепотици и си ја имаме тројката кружна, и четворката ако сакаме да одиме во Оризари. Си имаме такси Што не носи дома за 15 денари и во Охрид за 250. Си го имаме ТАТ, ни ги зеде парите ама ете сега, ѓоа ги враќа, и сеа почнуваме да ги трошиме.Си ја имаме дискотеката Свинг - Ла Синема и на пример таму си имаме концерти. По едни пати си имаме и журки каде што ојме да гледаме како другите смешно играат (си рачунат нешто со рацете) на некоја чудна музика и да твориме теории за нарко мрежи и секти. Едно време си имавме неколку познати градски наркомани арно ама направија беља и сега не ги гледаме. Си имаме цајкани кои редовно не запишуваат во тефтерите и после тоа дома не караат дека сме биле дрогираши. Си ја имаме спортската сала и таму ни свири Влатко Стефановски. Си немаме кино оти си го претворивме во Дискотека ама затоа си имаме Дом на Културата кој си го претворивме во кино и си фаќаме врски за да си земеме карти за да го гледаме Господарот на Прстените.Си го имаме Драгорот, особено кога ке врне, оти инаку повеке си го немаме отколку што си го имаме.Си имаме стада овци што ни пасат пред зграда. Кога си ги Шетаме кучињата во чистинката кај Хотел Битола, на пример, тогаш си имаме овчари или кравари кои ни се лутат оти им го растураме стадото. Инаку таму сега си имаме пазар и паркирани камиони. За малку ке си имавме и црква ама не ни ја направија.И си имаме крст на Германски Гробишта, и свети навечер.И си одиме во март на Кркардаш. И на физичко на Тепсија горе.И базени си имаме два, и откако Ќе се искапиме и напиеме кафе таму, си одгледуваме лишаи и габи.И за матурска си купуваме фустани од Солун и си се фризираме кај Сашо од Прилеп.Многу сме среќни ако си имаме мајки и татковци вработени. Многу сме среЌни исто така ако и ние работиме, во Веро, на пример или во некој кафич или бутик. Инаку не работиме. Значи, прво завршуваме Педагошки факултет и после тоа на пример, се мажиме ако затрудниме во меѓувреме, или пак се вработуваме во Веро ако имаме врски да се вработиме. Таму си седиме на каса и потајно се надеваме дека Ќе добиеме одмор на лето за да одиме во Црна Гора и дека дотогаш нема да не отпуштат. Ако сме многу среќни тогаш си имаме виза за Грција и се надеваме потајно дека Ќе можиме таму да работиме на лето, во меѓувреме се запишуваме на курс по грчки и учиме на памет грчки песни за после да се правиме шизици по кафичите.Си го имаме Барот и таму си имаме певалки што ни играат на шипка. Им лепиме на папокот илјадарки бидејќи ние сме многу богати и многу заработваме. Деците ги имаат сите петки оти класна им е наШа роднина што си ја имаме. Ако децата имат тројка по математика тогаш учителката нека се научи прво да број до десет па после нека им пиШи на децата наши тројка. И на комшијата шо си го имаме керќа му прво е ама знај да чита како да е осмо. Многу си сакаме да си ги пуШтаме децата на курсеви по манекенство и на музички фестивали. Пријатели сме со Нечак и ни пиши најуба песна за синот да ни стани втор Марјан Стојановски. Жените исто така ни се вработени оти со директорот бевме заедно војска.Си имаме технички факултет којшто го завршуваме по едно седум осум години и каде што си пишиме квадрати и си седиме во бифето со асистентите и си пиеме долго макијато со топло млеко и чаша вода со мраз. Освен тоа со долготомакијато си пиеме и кокакола со две коцки мрази со цефка и си пушиме бос во меко или родео лајтс. Во случај да емигрираме некаде во иднина многу ни е мака што не прават баш такво кафе како што ни праеја во Битолата. Кога ќе си ја слушниме песната Ако одам во Битола паѓаме во тешка депресија за време на стиховите за Солуна, за Стамбола неа не давам, си го колниме животот кучешки и веднаш пуштаме пакет со носени алишта и 20 долари за децата.Најубај сме.Најпаметни и најубо се облекваме.Ги заебаваме прилепчани оти се мајмуни.Не јадиме често чкембе чорба.Немаме ајродром.Немаме секси шоп.Ама затоа имаме едно чудо МАЏАРИ, и на СИЕНЕН ми ја кажваа улицата.

Пи ес
Едно големо фала на Стефан кој се измачи да го најди ова.
Пи ес пак
Го барам авторот на ова да се јави.
Пи ес уште еднаш
Ај да ве видам и другите со шо имате да се пофалите

2005-09-08T02:47:00.000+02:00

Plakat

2005-09-08T01:46:00.000+02:00

Ај да видиме сега кој од вас е барем малку заинтересиран за музика.... Доста е од дремење пред компјутер и “читање“ на блогови. Време е малку да и се посветите на културата и барем за момент да се вмешате во создавањето во културното живеење во Битола. Ова лето Битола навистина се докажа во организирањето на доста квалитетни настани и манифестации, кои шо да бидам искрена ме направија горда шо сум дел од битолската младина.

Ете веќе создадовме и Битолска Опера... не дека сум љубител на оперите, ама онака, гламурозно е сепак. Еден ден се надевам дека ќе можам и да си дозволам да си закупам и ложа во Операта која за најмалку 20 години би требало да ја изградат. А и таман ќе ми биди тогаш. “Зрела“ 40 годишна жена со успешен сопруг и две мали и досадни деца кои ќе ги чува прогармирана лимена дадилка...
Туку ај да го остам то, за далечната иднината ќе пишуваме следниот пат. Сега сакам да се задржам на она шо следува за неколку дена, односно на 10.09.2005 во Завод и Музеј – Битола. Е таму ќе гостува еден батка од Австаралија кој свири на фламенко гитара кој кога го слушнав прв пат си помислив: “Аман бе... колу прсти има...“. Иначе со музика започнал да се занимава од уште 3-годишна воздраст за на крај своето школување да го заврши во Шпанија учејќи од најдобрите фламеко мајстори.
За детали обратете се на
http://www.entertainmentdepot.com.au/artist_profile.php/225
и на неговата официјална веб страна

http://www.valentinoflamenco.com
Едноставно морате да присуствувате на овај несекојдневен настан...
...Ќе забораев, ВЛЕЗОТ Е МУФТЕ!!!

“Ефитини“ маџермаалски финти и изреки

2005-09-04T03:05:00.000+02:00

На почеток морам да разјаснам дека сите овие финти, реченици и сл. кои ќе ги прочитате во продолжение се изворни маџермаалски изуми. Знам дека некој од вас ќе помисли дека нешто од ова слушнал и порано и не од маџермаалец, ама вервајте дека се лажите. Се е “патентирано“. И ај да не го тупам многу да преминам на главното.

- Шо напрај со она? (прашање кое датира од далечната 2001)
- Те бараше Мите. Кој Мите? – Мите Дупев. (наменето за идиоти)
- Ти ја запали водата во бунарот? (пак за идиотите)
- Мастафијата од Кркардаш (е ова е стандард за секој маџермаалец кој немајќи излез од муабетот шо го прај со тебе, најчесто поради недоволно разбирање на темата, ќе ти го речи само то и готово... Настанува една голема забуна кај тебе која те тера да ја напрајш најизбунетата фаца и едноставно да се откажиш од секакви понатамошни обиди да му објасниш нешто. Многу е функционална.)
- АУУУУП Маџермаале!!!! (ова е пасвордот шо мора да го знај секој маџармалец за безбедно да влези во гетото)
- Кој курац три пичке материне (за на крај)

Пи ес
Целта ми е да ви помогнам подобро да се вклопите тука и да ви ја олеснам следната посета на Меџермаале, за која се надевам дека ќе ви биде порелаксирана од претходната.

Да си знајте две нешта

2005-09-02T02:11:00.000+02:00

Како прво само да кажам дека Букаро не го предадовме. Абе кај се дава ваква легенда. Еден ден сигурна сум дека во некој учебник по информатка ќе има едно цело поглавје за Блогерството и неговите основоположници како и за бранителите на слободата на изразувањето и на се она што на човек му прднало на памет.

А второто е дека од денес ветувам дека ќе бидам поредовна со постовите и наскоро ќе го разбудам и другиот блог кој ќе му го посветам на сите оние што не живеат во Маџермаале и кои што ич кур не ги боли за нас Маџермаалците.